We mogen ondanks Hamas-terreur Gods beloften aan Ismaël niet vergeten
In de woestijn lijkt het snel afgelopen te zijn met Ishmaël. Als het water op is, kan Hagar niet verdragen dat haar zoon lijkt uit te drogen en zal sterven. ‘Ik kan het sterven van het kind niet aanzien,’ zegt ze als ze op ‘een boogschot’ afstand gaat zitten. Berustend, maar totaal in de war. Dat God Zijn belofte serieus neemt, blijkt als ‘de Engel Gods’ begint te praten tegen Hagar.
God heeft het gekerm van Ishmaël gehoord. ‘Vrees niet,’ begint Hij. ‘...Ik zal hem tot een groot volk stellen.’ Hagar hoort het en ziet – nadat God haar ogen heeft geopend – een waterput. Ze was verblind door wanhoop en verdriet en kon daardoor de put niet eerder zien. Iets wat lijkt op een fata morgana, is een groot wonder. God heeft water gegeven dat Ishmaël letterlijk het leven teruggeeft, levend water.
Wil je verder lezen?
Als lid krijg je onbeperkt toegang tot cvandaag.nl
Praatmee