Van den Bosch zegt "dankbaar en vereerd te zijn" de onderscheiding in ontvangst genomen te hebben. “Maar ook wel een beetje verlegen. Ik zie het als een stukje waardering. Tegelijkertijd hebben al die anderen die zich ook voor Oekraïne inzetten net zo goed een medaille verdient." Van den Bosch kreeg afgelopen weekend van de Oekraïense predikant Sergey Bolchuk de ‘Honor et Gloria’-medaille opgespeld.

Kunt u vertellen waarom deze mensen zo uw hart hebben?
“Dat is eigenlijk gekomen door de organisatie Joni and Friends waarvan Joni Eareckson Tada de stichter is. Deze organisatie heeft zijn hoofdkantoor in Amerika maar zet zich wereldwijd in vanuit de christelijke missie (Lukas 14:21-23) voor mensen met een beperking. Dat zijn er wereldwijd zo’n 1,2 miljard. Door Joni’s ogen heb ik leren kijken naar mensen met een beperking. 

Als internationaal lid van het Joni-bestuur ben ik medeverantwoordelijk voor projecten in Roemenië en Oekraïne. In die landen houden we Family Retreats voor kinderen met een beperking, en dat is voor de voor de allerarmste gezinnen waar nauwelijks zorg voor is. Op die manier deed ik veel contacten in beiden landen op. Op het moment dat de oorlog tussen Oekraïne en Rusland uitbrak, vandaag 644 dagen geleden, heb ik ds. Sergey Bolchuk, die een groot opvangwerk heeft in Oekraïne, en andere Oekraïense vrienden gebeld.

Ik hoorde bijvoorbeeld dat er kinderen in de voorstad van Kiev, Vysjgorod, vijf dagen lang in een kelder onder kapot geschoten huizen zaten en er op dat moment vanwege de chaos in het land geen opvang meer was. Maar ook ouderen werden getroffen. Daarop besloot ik te kijken wat ik kon doen om deze mensen op te vangen. Dat is gelukkig gelukt. Onder meer bij Lelie Zorggroep maar ook bij Lunet Zorg in Eindhoven. De Lelie Zorggroep heeft een ongelofelijke prestatie verricht door enkele dagen na de oorlog begon, meer dan honderd gehandicapte Oekraïners op te vangen. Terecht is ook de Lelie Zorggroep onderscheiden."

Van den Bosch vertelt dat hij nog precies weet wat hij dacht toen hij de eerste bussen zag arriveren. "Daar zaten echt menselijke wrakken in. Ze waren doodop, wat niet verwonderlijk is na een zware reis van vier dagen, maar natuurlijk ook door de voortdurende angst van datgene wat hun land plots overkomt. Ondertussen kom je aan in een land waar je niemand kent. Ze zijn er nog steeds, want ze kunnen nog altijd niet terug.”

Kunt u iets beschrijven van de contacten die u met Oekraïners heeft? Wat proeft u vooral bij hen?
“Wat je vooral merkt, afgelopen zaterdag heb ik ook weer een aantal van mijn Oekraïense vrienden mogen spreken, is dat ze enorm dankbaar zijn dat ze hier mogen zijn. Tegelijkertijd proef je ook veel verdriet. Verdriet over de toestand in hun eigen land maar natuurlijk ook over dierbaren die ze hebben moeten achterlaten. 

Hoe mooi het ook is dat ze hier zo warm worden opgevangen, is dat uiteindelijk niet wat je wilt. De oorlog sleept zich ook veel langer door dan iedereen gehoopt had. Het is een Frozen War geworden, waarin beide partijen niet veel verder komen dan hier en daar een paar honderd meter. De Oekraïners hier realiseren zich maar al te goed dat ze voorlopig nog niet terug kunnen.”

Bent u van mening dat de oorlog in Oekraïne in de vergetelheid is geraakt, zeker na het uitbreken van de oorlog tussen Israël en Hamas?
“De aandacht gaat nu vooral uit naar wat er in Israël en de Gazastrook gebeurt. Tegelijkertijd blijft de oorlog tussen Rusland en Oekraïne onverminderd doorgaan. Rusland spaart nu bijvoorbeeld haar kruisraketten op om de hele Oekraïense infrastructuur plat te gooien, terwijl er nu al honderdduizenden mensen zijn die geen water en elektriciteit hebben. Mensen met een beperking zijn daar dan extra de dupe van.

We beseffen het niet altijd, maar Oekraïne vecht ook voor onze vrijheid. Want de plannen van Rusland reiken veel verder dan Oekraïne alleen. Poetin dacht het land snel in te nemen. Dat is gelukkig door de moed en strijdlust van de Oekraïners maar ook door hulp van andere landen, waaronder Nederland, niet gelukt. 

Je kunt van Rutte zeggen wat je wilt maar hij heeft zich altijd sterk gemaakt voor de hulp aan Oekraïne. Ik ben dan ook heel bang voor wat er gaat gebeuren als Wilders aan de macht komt, want hij heeft weinig met Oekraïne. We moeten Oekraïne onvoorwaardelijk blijven steunen. Ook als de oorlog voorbij is en het land weer opgebouwd moet worden.”