Dekker maakt duidelijk wat er aan de strijd tussen Israël en de Amalekieten voorafging. “De Israëlieten zijn bevrijd uit de slavernij in Egypte. God ontfermde zich over Zijn geslagen en geknechte volk en leidde het door de Rode Zee. Mozes strekte de staf uit over het water en God spleet de weg. Zo baande Hij een pad, waar niemand dat zag. Want God gaf een belofte aan Abraham: ‘Jullie, Mijn volk, zullen wonen in het beloofde land.’ Zo zou het gaan. En dan is daar Amalek. Zomaar ineens is hij daar, maar ook weer niet toevallig. Want Amalek is niet zomaar een vijand. Hij is de kleinzoon van Ezau, de grote tegenspeler van Jakob. Zint hij nog steeds op wraak? Hier is meer aan de hand. Een broedervolk slaat toe.”

Waarom Amalek toeslaat
“Let op waar en wanneer Amalek toeslaat. In Deuteronomium 25 lezen we dat Amalek dat doet in de achterhoede, de zwakke plek van het volk. De achterhoede is de plek waar de ouderen, vrouwen en kinderen zich ophouden. Die aanslag is meedogenloos en vindt plaats terwijl de Israëlieten onderweg zijn naar het beloofde land. En nog iets, nog even en dan zijn ze bij de Horeb. Daar zal God zich verbinden met Zijn volk: ‘Mijn eigendom zullen jullie zijn tot in eeuwigheid.’ En dan is daar Amalek. Hij wil voorkomen dat het daar allemaal van komt. Er staat dus werkelijk iets op het spel: Gods plan met Zijn volk. Je zou kunnen zeggen dat Amalek zich met de komst van Israël bedreigd voelde in zijn bestaan. Dat hij de weidegrond voor zijn nomadenvolk wilde veilig stellen. Alsof het hem slechts ging om land en veiligheid. Maar er is meer aan de hand. Want het is bij die ene aanval niet gebleven. Amalek wordt hier weliswaar verslagen, maar hij staat steeds opnieuw op. Tot op de dag van vandaag.