De online versie van het Van Dale Groot woordenboek van de Nederlandse taal zegt bij moord het volgende: 'Het opzettelijk en met voorbedachten rade een ander van het leven beroven'.
 
'Gij zult niet doodslaan' luidt een van de Bijbelse tien geboden, 'wederrechtelijk doden' zou ook een goede vertaling zijn (J.P. Lettinga en J. Douma, 1986).
De Joodse uitleg is 'Gij zult niet moorden' terwijl de rooms-katholieken zeggen 'Gij zult niet doden'.
Hoe je het ook noemt, het gaat over het benemen van het leven tegen de wil van de ander, die het leven laat.

De eerste moord waar de mensheid mee te maken kreeg was de doodslag van Abel door Kaïn. 
Niet zomaar een moord, het was ook nog eens broedermoord! Kaïn vond dat hij hier een goede reden voor had. 
De Heere God had namelijk het offer van Abel aangenomen en dat van hem niet, voor Kaïn voldoende reden om zijn broer te doden. Uiteraard geheel tegen de wil van Abel zelf.
 
Waar ik het met u over wil hebben is een aantal zaken die doorgaans niet meer als moord worden betiteld, maar algemeen aanvaard zijn.
 
Om maar eens met abortus te beginnen. 
Op het moment dat een vrouw weet dat ze zwanger is, is ze er zich ten volle van bewust dat er nieuw leven in haar groeit. 
Leven wat in een tijdsbestek van negen maanden zal uitgroeien tot een volledig mens.
Tenminste, zo is het eeuwenlang gegaan en al die tijd koesterde de vrouw het in haar groeiende kindje.
 
Tegenwoordig is dat beginnende leven niet altijd gewenst en daar worden dan meerdere redenen voor aangevoerd. 
Zomaar een paar argumenten die gehoord worden: de zwangerschap is het gevolg van verkrachting, we willen eerst met vakantie, financieel hebben we de zaken nog niet op orde, we denken dat het kindje gehandicapt zal zijn.

Als het je lukt een arts te vinden die gevoelig is voor deze argumenten, spreekt deze al snel over het groeiende leven als 'een klompje cellen'. 
Hiermee is de angel eruit gehaald en ligt abortus in het verschiet. 
Een kindje kan in ons land tot de 24e week uit de baarmoeder verwijderd worden. 
In alle gevallen zal dit geheel tegen de wil van het kind zelf zijn; die heeft immers, naar verwachting, nog een heel leven voor zich.
 
Zoals uit beschikbaar beeldmateriaal blijkt, is abortus voor het kindje een uiterst pijnlijke zaak. 
Het wordt namelijk stukje voor stukje uit elkaar gesneden of getrokken, net zolang totdat het geheel kapot is en eenvoudig naar buiten gehaald kan worden.
 
Abortus gebeurt geheel legaal omdat we besloten hebben dat als we de door ons zelf opgestelde regels volgen, het geen moord is.
 
We hadden immers een goed motief en dekken onszelf, middels 'geldige redenen', in.
Zoals we het leven in de moederschoot naar onze hand hebben gezet, zo hebben we dat ook gedaan met de laatste fase van onze tijd hier op aarde. 
We noemen dat euthanasie, het Griekse woord voor 'goede dood', 'milde dood' of 'genadedood'.

Ook nu weer prachtige omschrijvingen, volzinnen, maskerende woordkeuze en voor de toepassing zijn 'humane' hulpmiddelen beschikbaar.
De uitvoerende arts zal zich middels een gesprek met de persoon die een doodswens heeft, oriënteren op de situatie waarna hij kan overgaan tot de daadwerkelijke euthanasie. 
Hij is degene die de patiënt de fatale middelen zal toedienen.
 
Wat zegt Van Dale ook alweer over moord?
'Het opzettelijk en met voorbedachten rade een ander van het leven beroven'.
 
Wat zegt de Bijbel ook alweer?
'Gij zult niet doodslaan', 'gij zult niet doden', ‘gij zult niet moorden’.
 
Hieronder een gedeelte uit de eed van Hippocrates waaraan artsen zich eeuwenlang onderwierpen:
'... Ik zal naar mijn beste oordeel en vermogen en om bestwil mijner zieken hen een leefregel voorschrijven en nooit iemand kwaad doen. 
Nooit zal ik, om iemand te gerieven, een dodelijk middel voorschrijven of een raad geven, die, als hij wordt gevolgd, de dood tot gevolg heeft. 
Nooit zal ik een vrouw een instrument voorschrijven om een miskraam op te wekken...'
 
De KNMG (Koninklijke Nederlandsche Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst) en de VSNU (Vereniging van Samenwerkende Universiteiten in Nederland),
hebben de artseneed in 2003 zodanig omgebouwd, dat het uitvoeren van abortus en euthanasie voor de beëdigde arts geen belemmering (meer) is.
Het Nederlands Artsen Verbond spreekt Hippocrates nog wel na.

Bovenstaande column van schrijver Willem Lingeman verscheen in zijn recente boek 'Gelovigen | Gespiegeldt'. Klik hier voor meer informatie over het boek en om de uitgave te bestellen.