Oud-leden hebben hun ervaringen de afgelopen tijd kunnen vertellen in verschillende landelijke en regionale media. Daardoor staat er nu genoeg informatie online. Wie overweegt zich bij De Deur aan te sluiten, kan dus een weloverwogen keuze maken. “We voelen ons gehoord en gesteund,” zegt het bestuur. “We zijn de media die ons daarin hebben gesteund enorm dankbaar.”

Tegelijk werd er steeds meer van de stichting verwacht dan zij kon bieden. Mensen vroegen om persoonlijke ondersteuning, zowel als ze De Deur wilden verlaten als nadat ze al weg waren. Dat is nooit de bedoeling geweest. De stichting heeft altijd duidelijk gezegd dat zij zelf geen hulpverlener is. Wie hulp nodig heeft, verwijst zij door naar bekwame therapeuten en hulpverleners.

Er kwamen steeds vaker verzoeken binnen voor individuele exitcounselinggesprekken. Daardoor kwam het vrijwillige werk voor bewustwording onder druk te staan. Ook werden de online lotgenotengroepen minder actief, omdat mensen zich vooral bij de stichting zelf aansloten. Zonder extra hulp was dat niet vol te houden, en die extra hulp bleek moeilijk te vinden.

De website dedeuruit.nl blijft bereikbaar. Op de site staat dat de stichting is gestopt. Wie hulp zoekt, vindt er een overzicht van therapeuten en hulpverleners. De mailbox van de stichting wordt niet meer actief beheerd.

“We zijn enorm trots op wat we hebben kunnen neerzetten,” aldus het bestuur. “En vooral dankbaar voor iedereen die zijn of haar verhaal durfde te delen, en voor de journalisten die daar ruimte voor maakten.”

Cvandaag sprak eerder uitgebreid met Joel Crosby, voorzitter van Stichting De Deur uit. Hij vertelde zijn eigen persoonlijek verhaal en legde later onder meer uit waarom hij De Deur als een sekte ziet.