Valentina (de dochter)
Valentina was 12 jaar toen zij haar ouderlijk huis in Colombia moest achterlaten. Het werd te onveilig om te blijven. In de streek waar ze woonde, is hekserij met bijbehorende rituelen heel gewoon. En de gemeenschap staat vijandig tegenover mensen die er een andere levensovertuiging op nahouden dan het traditionele volksgeloof. De vader van Valentina was, net als andere christelijke leiders, ontevreden over het onderwijs dat hun kinderen kregen. De plaatselijke dorpsschool moedigde rituelen en praktijken aan die tegen hun geloof ingingen. Om die reden vroegen ze toestemming een eigen school te stichten, maar de autoriteiten wezen dat af. Valentina's ouders zochten naar een oplossing. Ze hoorden over een opvangcentrum voor kinderen van vervolgde christenen. Dat centrum is een Open Doors-project voor onderwijs en ondersteuning aan christelijke kinderen. Ondanks de grote afstand tot het centrum – een rit van vijftien uur -  besloten ze Valentina daarheen te sturen.

Valentina

“In het begin was ik verdrietig, omdat ik mijn familie miste”, blikt Valentina terug. “Maar nu wil ik hier helemaal niet meer weg. Ik voel me hier nu eindelijk thuis”, zegt ze. “Al mis ik echt mijn zus, het liefst wou ik dat zij hier ook kon zijn.” Valentina is gelukkig in het centrum. Toch maakt ze zich weleens zorgen over haar familieleden thuis, omdat die bedreigingen krijgen vanwege hun geloof. Vooral over de veiligheid van haar jongere zus, die nog bij haar ouders woont, is ze weleens ongerust. “Maar ik heb altijd geloofd dat alles in het leven een doel heeft. God heeft een doel, ook al zien wij dat niet meteen.”

Francisco (de vader)
Volgens Francisco was Valentina’s vertrek uit huis nodig voor haar veiligheid. Dat wil niet zeggen dat het gemakkelijk voor hem en zijn vrouw is geweest, integendeel. Maar het risico dat Valentina zou worden ingelijfd bij een guerrillagroep was te groot.

Dat Valentina alleen onderwijs kon volgen in een omgeving die vijandig staat tegenover haar geloofskeuze, bevestigde hem in deze stap. "Wij waren verdrietig dat we onze dochter, zo jong nog, zo ver van huis moesten sturen. We zouden haar lange tijd niet meer zien. Toch zijn we blij omdat we weten dat ze nu niet meer in gevaar is”, zegt Francisco.

Vader Francisco leest de Bijbel

Hij is als christelijk leider doelwit van de afkerige gemeenschap. Om zijn geloof wordt zijn gezin de toegang tot de gezondheidszorg geweigerd. Zijn kinderen krijgen niet de kans een opleiding te volgen in een veilige omgeving of onderwijs te krijgen in overeenstemming met hun geloof. “We wisten dat we Valentina geen vervolgonderwijs konden geven. Ze wordt hier niet geaccepteerd op school, omdat ze christen is. Privéscholen zijn voor ons te duur. Dat hebben we aan Valentina uitgelegd en ze begon te begrijpen dat er weinig op zat dan te vertrekken naar elders”, zegt Francisco. “In het begin huilde ze veel, een maand lang bijna. Ze was nog zo jong – als ouders maakten we ons zorgen, omdat we haar zo ver weg moesten sturen.” 

Toch heeft hij er geen spijt van. “Jongeren in het centrum leven dichter bij God. Dat is goed voor hen en ook voor ons. Hun opleiding bereidt hen voor om het evangelie te delen. Als ouders op den duur wegvallen, blijven zij het woord van God uitdragen, als nieuwe leiders. En dat is het allemaal waard.”

Vader Francisco samen met dochter Valentina

Het verhaal van het Colombiaanse meisje Valentina en haar familie laat zien wat vervolging doet met een jongere. En wat voor onrust het geeft in een gelovig gezin, als ouders en kinderen gescheiden worden. En dat er hoop kan worden gevonden in uitdagende omstandigheden en dat adequaat reageren vanuit de kerk impact heeft. Hoewel Colombia een christelijk land is, bepalen inheemse tradities en gebruiken het leven op het platteland. In afgelegen gebieden, waar misdaadbendes het voor het zeggen hebben, is christen-zijn gevaarlijk. Open Doors steunt deze christenen met scholingsprogramma’s, boeken, trainingen en opvang.