"Nadat ik een lading kogelvrije vesten en medische hulpmiddelen naar Oekraïne had gebracht, zag ik hoe deze Oekraïense vrouwen de leiding nemen in het organiseren van de hulp aan de vluchtelingen. Ze verlenen praktische hulp, maar geven ook het Evangelie door. De passie waarmee zij alles organiseren, raakte mij. Terwijl ik hielp met de muziek in een kerk, sprak een vrouw van een Oekraïense predikant de vrouwen toe. Ze begonnen allemaal te huilen."

Eén van Kilpatricks Oekraïense contacten vertelde hem later wat ze had gezegd: "Onze mannen zijn weg, die zijn aan het vechten. Dit is onze tijd waarin de zorg voor onze gezinnen op onze schouders is gelegd. Daarna deelde ze het goede Nieuws van Jezus met hen en daarom moesten ze huilen."

Veel van de Oekraïense christenen met wie Kilpatrick sprak, noemden de jaren negentig van de vorige eeuw de ‘opwekkingsjaren van Oekraïne’. "En die Oekraïense christenen vragen God nu om nog zo’n opwekking. Sommige Oekraïense zendelingen bidden zelfs dat God de Oekraïense christenen die nu verstrooid worden over heel Europa, gebruikt om een opwekking in andere delen van Europa te brengen.
Ze zeiden: 'We geloven dat Gods hand hierin kan zijn, want er woedt in de Oekraïense kerk nog een brand van die opwekkingen'."

Als die zendelingen een Oekraïense christen ontmoeten, zeggen ze: "Je moet de mensen om je heen bereiken met de boodschap van Jezus. God heeft je hierheen gestuurd met een opdracht. Je bent geen vluchteling, je bent een zendeling."

Bovenstaand artikel verscheen via Charisma News in de nieuwsbrief van Dirk van Genderen.