Veurink slaapt vervolgens zes maanden onder een brug. Hij vindt daarna gelukkig werk en een slaapplek. “Ik moest overleven. Mijn droom was om een veilig en vredig leven te leiden, zonder angst”, zegt Daniël. Maar ook IS zit hem op de hielen. “Ik moest daarna vluchten voor IS, maar gelukkig was er iemand die zich om mij bekommerde. We zijn toen naar Damascus gevlucht.” 

Bootvluchteling
Vanuit Syrië vlucht hij, opmerkelijk genoeg, weer samen met zijn vader naar Europa. Die is via allerlei wegen met dezelfde mensen in contact gekomen om de oversteek te maken. “Op de dag dat ik moest vluchten ben ik gaan zoeken welk land het beste onderwijs had. Dat was Nederland dus daar viel toen mijn keus op. Onderweg in ons bootje hadden we geen benzine meer. We dreven rond totdat de politie van Griekenland ons kwam redden. Ik was niet bang, ik had niks te verliezen.”

Daniël maakt vervolgens een lange tocht naar Nederland en komt terecht in een asielzoekerscentrum. “Dat was de meest eenzame tijd voor mij. Ik sliep met mijn biologische vader op één kamer. Vaak zeiden we geen woord tegen elkaar. Ik gun niemand het gevoel van te moeten vluchten, het is voor mij daarom wel moeilijk om mij te verplaatsen in mensen die zeggen dat ik hier niet mag zijn.”

Daniël
Waarom heeft Veurink uiteindelijk gekozen om de naam Daniël aan te nemen? “Daniël moest ook vluchten. Hij heeft een beetje hetzelfde verhaal meegemaakt als ik. Hij moest een nieuwe taal leren en inburgeren. Ook hij kreeg een nieuwe naam en werd voor de leeuwen gegooid. Ik voelde mij ook voor de leeuwen gegooid worden toen ik op mijn elfde moest vluchten en daarna de boot moest nemen in mijn vlucht voor IS.”

Bekering
Veurink oefent vervolgens hard in het AZC om Nederlands te leren, hij wil het daarnaast ook graag in de praktijk brengen en komt in contact met een christelijk gezin. “Op een gegeven moment kwam ik vaak bij dat gezin, wat nu mijn ouders zijn. Na met hen op vakantie te zijn geweest kwam ik bij hen wonen. Op een gegeven moment gaf mijn moeder mij een boek genaamd: ‘Ik zocht Allah maar ik vond Jezus’. Daarin ging het over iemand die na Allah te hebben gezocht Jezus vond en daarover aan mensen moest gaan vertellen. Daar stopte ik. Ik was boos dat ik dan het evangelie zou moeten vertellen en wilde het daarom niet meer aannemen.

Die nacht kwam ik in contact met Jezus. Ik heb Jezus toen echt ontmoet. Ik was die nacht boos en verdrietig maar Jezus kwam en zei tegen mij: ‘Kom aan tafel’. Hij pakte de Bijbel en begon te vertellen wat Hij allemaal in mijn leven had gedaan. Hoe Hij mij had beschermd toen IS kwam in de boot en toen mijn vader mij vastbond aan de stoel, tot aan het moment dat hij mij in contact bracht met mijn ouders. Daarna liet Hij mij Exodus 34:6 lezen, dat God genadig en barmhartig is. Toen heeft Hij Psalm 121 voor mij gezongen: ‘Ik kijk op naar de bergen, waar komt mijn hulp vandaan?’. Hij zei mij te beschermen en altijd bij mij te blijven. God is liefde. Ik ben iedere keer weer zo onder de indruk dat God zich op die manier openbaarde aan mij. Ik gun dat iedereen.”

De dag erop laat Veurink zich meteen dopen, hij wil niets anders meer dan bij Jezus horen. “Hij is voor mij de bron van de liefde. Als iemand zoals Jezus naar de aarde komt omdat Hij wil dat de hel leeg blijft en dat de hemel gevuld mag worden, dan is dat zo bijzonder. Hij gaf de hemel op en koos om te lijden voor ons.” 

Daniël maakt onderdeel uit van de organisatie We Move, die jongeren activeert om Jezus te volgen.