Vandaag brengt Open Doors de Ranglijst Christenvervolging 2021 naar buiten. De organisatie die wereldwijd opkomt voor vervolgde christenen, ziet verschillende trends met betrekking tot christenvervolging. CIP.nl licht drie opvallende trends uit die hieronder verder beschreven worden.

Geweld in sub-Sahara Afrika neemt toe
Een steeds groter gedeelte van Afrika gaat gebukt onder islamitisch geweld. De positie van christenen komt dan ook steeds meer onder druk te staan. Die ontwikkeling is al jaren gaande. Open Doors-woordvoerder Klaas Muurling vertelde in 2019 al tegenover CIP.nl dat geweld tegen christen in Afrika steeds meer voorkwam. Hij erkende dat de radicale islam zich als een olievlek verspreid over die regio. Het toenemde geweld in Afrika en het onbreken van ophef daarover in de Westerse wereld leidde ertoe dat CIP-redacteur Patrick Simons zich in een column afvroeg of Black Lives Matter alleen geldt voor zwarte mensen in de Westerse wereld. Lees deze column hier. 

En het geweld lijkt alleen maar meer geworden. Open Doors stelt dat christenen in sub-Sahara Afrika tot 30 procent meer geweld ondervonden dan het jaar ervoor. Nigeria is één van de gevaarlijkste landen voor christenen. In een jaar tijd werden honderden christelijke dorpen bezet, geplunderd en soms zelfs uitgeroeid door de islamitische Fulani-herders. Abubakar Shekau, de leider van terroristische organisatie Boko Haram, maakt misbruik van het overheidsfalen in Noord-Nigeria en zet samenwerkingsverbanden op tussen zijn groep, Fulani-herders en criminele bendes. Tussen april en augustus 2020 werden er in Nigeria meer dan 3500 christenen gedood.

Boko Haram heeft zich ook gevestigd in Kameroen. Hier vonden in een jaar tijd 400 gewelddadige incidenten plaats. Dat is een stijging van maar liefst 90 procent. Ook in andere landen in de regio neemt het geweld snel toe. In landen als Burkina Faso, Mali en Niger worden er aanvallen gemeld op lokale christenen. Door de lockdown die in sommige landen geldt vanwege het coronavirus, worden Afrikaanse christenen een nog gemakkelijker doelwit. In Mali worden ook westerse christenen gegijzeld en vermoord.

In het oosten van Afrika is het vooral de Islamitische Staat die christenen onderdrukt en aanvalt. In landen als Mozambique en Tanzania worden christelijke dorpen aangevallen. In Cabo Delgado, een noordelijke provincie in Mozambique, vonden sinds 2017 meer dan zeshonderd aanvallen plaats op christelijke doelwitten waarbij 1150 doden zijn gevallen.

Verder neemt het geweld ook toe in de Democratische Republiek Congo (DRC). De islamitische terreurgroep Allied Democratic Forces (ADF) heeft zich hier gevestigd in de provincie Noord-Kivu en heeft daar vrijwel de volledige controle gekregen. De christenen die daar wonen worden intensief vervolgd. Klinieken en scholen die door christenen werden geleid, werden aangevallen en kerken verbrand. Ook vermoordde de islamitische groepering meerdere gemeenschapsleiders. Sinds begin 2019 werden er door ADF meer dan 1000 burgers in DRC gedood. Ook wordt de organisatie volgens een rapport van de VN verdacht van oorlogsmisdaden en misdaden tegen de mensheid.

China herschrijft Bijbel en controleert christenen intensief
Elders op de wereld worden christenen op een heel andere manier vervolgd. In China betalen christenen een hoge prijs voor de wijze waarop COVID-19 wordt bestreden. Er is sprake van surveillancemiddelen die binnenshuis toezicht houden, online, en offline interactie volgen en zelfs hun gezichten in de openbare veiligheidsdatabase scannen. Ze worden volledig gecontroleerd, ook op “loyaliteit” en eventuele onvrede over het communistische geloof. Bij alle door de staat goedgekeurde religieuze locaties zijn nu camera’s te vinden.

Tijdens de pandemie werd er volop onderzoek gedaan naar huiskerken. Lokale functionarissen willen gezondheidsapps koppelen om ‘sociale kredietpunten’ op te nemen. Sociale kredieten zijn op sommige plaatsen al verbonden met religie en de angst bestaat dat dit alleen nog maar meer gaat worden. In tal van provincies in China wordt er gedreigd met het intrekken van sociale uitkeringen zoals pensioenen wanneer christenen weigeren om christelijke afbeeldingen zoals kruisen, te vervangen door foto’s van president Xi Jinping. Open Doors meldt dat een christelijke uitkeringsgerechtigde werd verteld dat hij, omdat hij in God geloofde, Hem maar om voedsel moest vragen in plaats van de hand op te houden bij de Communistische Partij.

Iedereen in China wordt met behulp van moderne technische middelen in de gaten gehouden. Dit leidde er onder meer toe dat een Chinese vrouw in de provincie Shadong een officiële berisping kreeg toen ze haar kind mee naar kerk nam. Sinds 2018 geldt er in het land namelijk een verbod op deelname aan religieuze activiteiten voor jongeren onder de 18 jaar. De regels voor religieuze bijeenkomsten zijn in 2020 nog verder aangescherpt.

Ook is men in China intensief bezig met het herinterpreteren van de Bijbel op basis van socialistische kernwaarden. Dit leidde er onder andere toe dat de geschiedenis van Jezus die voorkwam dat de Schriftgeleerden een vrouw stenigden wegens overspel volledig veranderd is. In het oorspronkelijke verhaal neemt Jezus het voor de vrouw op en nodigt Hij degene zonder zonden uit om de eerste steen te gooien. In een officieel leerboek ethiek van China staat echter dat Jezus de Schriftgeleerden naar huis stuurt en vervolgens Zelf de vrouw stenigt. Daarbij zegt Hij: “Ik ben zelf ook een zondaar. Maar als de wet alleen door mensen zonder smet kon worden uitgevoerd, zou de wet dood zijn.”

India en Turkije
In weer andere delen van de wereld ziet Open Doors nationalisme op grond van religieuze identiteit als groot gevaar voor christenen. In India gebeurt dit veelvuldig. Het geweld tegen christenen blijft volgens de organisatie op een extreem hoog niveau in dit land. Hindoe-extremisten plegen voortdurend gewelddadige aanvallen op christenen en kerken. De overheid doet daar vrij weinig aan en zelden worden de daders van deze aanvallen veroordeeld. De overheid draagt een duidelijke boodschap uit: ‘Om Indiaas te zijn, moet je hindoe zijn’. Ook worden buitenlandse geldstromen naar christelijke ziekenhuizen, scholen en kerkelijke organisaties door de overheid geblokkeerd.

Ook in Turkije komen christenen steeds meer onder druk te staan. Het land steeg van plaats 36 naar plaats 25 op de ranglijst. President Erdogan heeft inmiddels meerdere kerken in moskee veranderd. Begin 2020 werd een Chaldeeuws-christelijk echtpaar in het zuidoosten van het land ontvoerd uit het afgelegen dorp waar ze woonden. De eeuwenlange christelijke geschiedenis van dit dorp was reeds vernietigd door aanvallen van het Turkse leger en Koerdische discriminatie. Tien jaar geleden keerde het echtpaar terug naar hun huis. In de jaren die volgden werden ze voortdurend geïntimideerd door de autoriteiten om te vertrekken. Ze waren de laatst overgebleven christenen, tot ze vorig jaar ontvoerd werden. Het lichaam van de vrouw werd in maart levenloos aangetroffen; de man is nog steeds vermist.

Ook buiten de landsgrenzen heeft Turkije veel invloed, met name door de steun aan Azerbeidzjan in het conflict met Armenië over de grotendeels christelijke enclave Nagorno-Karabach. Armeniërs en Chaldeeuwse christenen werden tijdens dit conflict in de Turkse hoofdstad Ankara mishandeld, terwijl anderen in Istanbul werden bedreigd door extreemrechtse bendes. Daaruit blijkt hoe eeuwenlange interreligieuze vijandigheid weer kan oplaaien en aangewakkerd kan worden.

In Noord-Irak blijft Turkije de Koerdische Arbeiderspartij (PKK) aanvallen. Ze beschouwen deze afscheidingsbeweging als een terroristische organisatie. Sinds begin 2020 zijn tenminste 24 christelijke dorpen als gevolg van deze aanvallen verlaten. Veel christenen, die de Vlakte van Ninevé en Mosul waren ontvlucht tijdens het bewind van de Islamitische Staat, trokken naar de regio bij Dohuk en kregen daar te maken met aanvallen van Turkije. Dit maakt hun situatie extra kwetsbaar.

Bovenstaand artikel is samengesteld op basis van informatie van Open Doors.

Foto: Open Doors. Kirti uit India kwam vanuit het Hindoeïsme tot geloof in Christus. Hun lokale gemeenschap keerde zich tegen haar en haar man omdat een “echte Indiër een Hindoe hoort te zijn”. Kirti’s man werd vermoord, omdat hij zich niet langer Hindoe wenste te noemen.