"Misschien is een herverkaveling van kerkverbanden nodig om ons rap weer met vereende krachten op die jonge mensen in en buiten de kerk te richten", stelt prof. dr. Herman Selderhuis. In een opinieartikel in het Reformatorisch Dagblad laat de hoogerleraar zijn licht schijnen over de kwestie 'vrouw in ambt' en het bestaansrecht van de kerk die hij toebehoort: de Christelijke Gereformeerde Kerken (CGK).

De CGK bevindt zich in een impasse, dat bleek vorige week tijdens de vergaderdag van de generale synode van het kerkverband. Dit en vorig jaar werden er vrouwelijke ambtsdragers benoemd in christelijke gereformeerde gemeenten die een samenwerkingsgemeente vormen met kerken waar vrouwelijke ambtsdragers wél zijn toegestaan: de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt (GKv) en Nederlands Gereformeerde Kerken (NGK). Dit leidt tot verwarring omdat de CGK in 1998 afspraken dat volgens de Bijbel "het gezaghebbend leidinggeven aan de gemeente aan de man en niet aan de vrouw toekomt.”

Verwacht werd dat dit jaar tijdens verschillende synodevergaderingen meer duidelijk zou worden en er een oplossing op de kerkelijke tafel zou komen. Maar in februari bereikten commissieleden van diverse rapporten geen overeenstemming over één van de drie oplossingsrichtingen. Voorafgaand aan de meest recente vergadering pleitte het synodebestuur voor uitstel tot 2023. Maar het voorstel om uit te stellen stuitte op veel kritiek. Binnen de CGK leeft een sterke behoefte naar een oplossing, zodat kerken duidelijkheid hebben over het wel of niet benoemen van vrouwelijke ambtsdragers. De druk op de laatste synodevergadering van dit jaar (24 - 27 november) is dus groot.

Selderhuis is van mening dat het gesprek in de CGK niet alleen over wel of geen vrouwelijke ambtsdragers zou moeten gaan. De hoogleraar wil een dieper gesprek over de gereformeerde belijdenis, het fundament van de CGK. "Als we niet op dezelfde confessionele basis staan, vormt het thema 'vrouw en ambt' peanuts vergeleken bij wat ons dan allemaal nog te wachten staat", maakt Selderhuis duidelijk. "De tijd en ruimte tussen een besluit en eventuele kerkrechtelijke gevolgen kunnen dus mooi gebruikt worden om het gesprek dieper af te steken."

Ruim een jaar geleden liet de invloedrijke theoloog ook al van zich horen toen hij pleitte voor een pauzeknop. "Staan we allemaal nog achter wat de belijdenis over de Schrift zegt? Welke teksten zijn door de cultuur bepaald en welke zijn een geldende norm Gods, onafhankelijk van de tijdgeest? Dat zijn vragen waar het volgens mij echt om gaat en die niet alleen tot verschillende opvattingen over vrouw en ambt brengen. Daarom heb ik gepleit voor de pauzeknop en het voeren van opbouwende gesprekken om elkaar beter te begrijpen en vooral samen over de Schrift te spreken en de gevolgen van de ene of de andere hermeneutiek te overzien", zei Selderhuis in dit interview met CIP.nl.

Als het aan Selderhuis ligt, blijft die pauzeknop voorlopig ingedrukt. Die pauze zou wat hem betreft dus benut moeten worden voor een goed, diepgaand gesprek. "Laten we (dat wil zeggen allen die gereformeerd heten en willen zijn) in gesprek gaan over de basis waarop we in 1571 (overigens in een tijd van crisis en oorlog) samenkwamen en we elkaar als gereformeerden vonden. Dan weten we tenminste weer waar we met elkaar aan toe zijn", aldus de hoogleraar kerkrecht in het RD.