Van der Sluijs: "Je probleem wordt grotendeels veroorzaakt door een verkeerd begrip van het woordje 'vroeg'. Dit betekent niet vroegtijdig, maar ernstig of íjverig. En dit kan ook vroegtijdig inhouden, maar dat hoeft niet. Vervolgens gaat het in de tekst Spreuken 8:17 'Ik heb lief, die Mij liefhebben; en die Mij vroeg zoeken, zullen Mij vinden' niet direct over God, maar over de wijsheid. In de Statenvertaling wordt dat geschreven met een hoofdletter: de Wijsheid (vers 1, 11, 12). De Reformatie heeft daarin God verstaan of Christus. En dit mag. Vandaar die hoofdletter. Het gaat hier om de wijsheid van de Thora, de Wet van God of het Woord van God. En dat is vleesgeworden in Christus (Joh.1:1).

Voor wat betreft dat joodse zoeken zie je bijna hetzelfde gebeuren in een groot deel van de gereformeerde gezindte. Ook voor wat betreft de uiterlijke verschijningsvorm, met zwarte hoed en al op. Men denkt buiten de genade om zoveel mogelijk te moeten en te kunnen zoeken naar God. Dat ‘moeten’ zal waar zijn, maar dat ‘kunnen’ is niet waar. Dit laatste is een regelrechte ontkenning van ons ‘dood’ zijn in geestelijk opzicht. En dan kom je frontaal in botsing met Romeinen 3:10: 'Er is niemand die God zoekt, ook niet één.' Wie dit wel denkt te kunnen is een remonstrant: ‘doe je best en God doet de rest’!

Zo is een groot deel van onze kerkmensen op een joodse of wettische wijze God aan het zoeken buiten de genade om en wel zo vroeg mogelijk. En men denkt daarmee wat te wezen of te worden. Een aangrijpend tragisch gebeuren! Want het brengt ons nergens dan in de eeuwige verlorenheid. Maar de tekst waar jij tegen aan loopt is de wet niet (ga dat nou eens doen), maar het evangelie: je mag God zoeken! Wie je ook bent en zoals je bent, jong of oud, of heel oud. Dan kom je nooit te laat."