Nu de hele wereld wordt geconfronteerd met de kwetsbaarheid van het bestaan en de onzekerheid van het leven, mogen wij als christenen weten dat niet het coronavirus regeert, maar dat God regeert over deze wereld. Het is Zijn schepping en Hij weet wat Hij doet.

Veel gelovigen bidden terecht om bescherming tegen dit virus. Hoe begrijpelijk en belangrijk dit ook is, toch geloof ik dat dit niet ons enige gebed moet zijn. Het is ook in deze situatie belangrijk te vragen: 'Leer ons bidden'. Wat is in dit geval 'bidden naar Gods wil'? Dat moet onze worsteling zijn. Wat wil God door dit alles heen zeggen?

Wij, die zo indivualistisch willen zijn, worden nu ironisch genoeg thuis gedwongen tot een tijdelijk individualistisch bestaan.
Wij, die de wetenschap zo hebben verheerlijkt als onze bron van kennis, worden nu geconfronteerd met de o zo weinige wetenschap die we als mensen bezitten.
Wij, die altijd streven naar groter, naar meer, naar schaalvergroting en economische groei, worden nu blootgesteld aan de kwetsbaarheid van grote netwerken.
Wij, die constant pushen dat vaders en moeders beiden zoveel mogelijk buitens huis moeten werken, worden geconfronteerd met situaties waar ouders thuis broodnodig zijn.
En zo kan je doorgaan.

Ik zal zeker niet degene zijn die een rechtstreeks verband durft te leggen tussen zonde en deze pandemie. Wij als mensen zijn geen rechter. Maar wel geloof ik dat wij God in deze tijd meer moeten vragen dan alleen gezondheid voor ons lichaam. Verschillende Bijbelse geschiedenissen laten Gods spreken zien door allerlei wereldwijde gebeurtenissen heen. Dus onze vraag moet ook zijn: Wat wilt U zeggen? Deze pandemie brengt ons falen als mensheid aan het licht. Verootmoediging en persoonlijke inkeer is daarom nodig.

2 Kronieken 7:14 zegt: “Als Mijn volk waarover Mijn Naam is uitgeroepen, in ootmoed buigt en bidt, en zij Mijn aangezicht zoeken, en zij zich bekeren van hun slechte wegen, dan zal Ik vanuit de hemel horen, hun zonden vergeven en hun land genezen.”

Mag deze situatie ons aansporen om meer te gaan ontdekken waar God mee bezig is in onze tijd. Dat we wakker worden geschud uit de geestelijke slaap en de profetieën meer gaan begrijpen. In het licht van de profetische ontwikkelingen waarbij ons land steeds meer van God los raakt, moeten we niet tevreden zijn als straks het virus (zo we hopen!) is ingedamd. Ja, natuurlijk bidden we daarvoor en doen we er alles voor. Maar zonder God is ons land nog steeds verloren. Gods wetten en regels worden steeds meer losgelaten, en als dat zo doorgaat, zal de zegen steeds meer verdwijnen uit ons land. We moeten de ernst van de tijd met elkaar gaan zien, en ons gaan voorbereiden op Jezus' terugkomst. Hij, de Koning van Israël komt spoedig. We kunnen ons in deze tijd bewapenen met de 'helm van de hoop op de zaligheid’ (1 Thess 5:8); de geweldige verwachting van Jezus' Koninkrijk waarin alle ziekte zal worden weggedaan. Dat is de zekere toekomst die we mogen uitstralen naar mensen die door angst worden bevangen. Maranatha!