Altena: "De Nashvilleverklaring is aan de ene kant weinig nieuws, de afwijzing van homorelaties in orthodox-protestantse kringen is zo oud als de weg naar Genève (en vergeet niet dat dit een kleine rechterflank is van de kerken waar alleen mannen zoiets mogen ondertekenen).

Aan de andere kant is het wel degelijk een stap terug, in Nederland zijn de afkeurende protestanten over het algemeen van mening dat 'je het wel mag zijn maar niet mag doen.' In deze verklaring wordt gesuggereerd dat het omarmen van een homo-identiteit (dus nog los van het openstaan voor een relatie) al zondig is. Daarnaast is de toon opvallend stevig en onverzoenlijk. En het is opvallend dat mensen uit kerken die onderling overhoop liggen over allerlei thema's op dit punt ineens een gezamenlijk statement willen maken.

Maar deze verklaring is ook een teken is van voortschrijdende homo-emancipatie. Voor wie is deze verklaring geschreven? De buitenwereld is collectief boos, dus die zullen ze niet op het oog hebben gehad. Homo's in eigen kring kunnen hier waarschijnlijk weinig mee. Het is in dit licht heel interessant dat Hart voor Homo's, van wie de subsidie ontnomen is omdat ze te weinig ruimte lieten voor homo's die een relatie zochten, deze verklaring afwijst. Dit zijn juist homo's uit de achterban van deze kerken. Zie dit bericht.

Deze Nashvilleverklaring is denk ik vooral bedoeld om hetero's binnen de eigen gelederen te intimideren. De felheid is ingegeven door angst, namelijk de angst dat er over homoseksualiteit verschillend gedacht kan worden binnen orthodox-protestantse kerken. Er staat: "WIJ BEVESTIGEN dat het zondig is om homoseksuele onreinheid of transgenderisme goed te keuren. Wie deze wel goedkeurt wijkt fundamenteel af van de standvastigheid die van christenen verwacht mag worden en van het getuigenis waartoe zij geroepen zijn. vervolg citaat: WIJ ONTKENNEN dat de goedkeuring van homoseksuele onreinheid of transgenderisme een moreel neutrale zaak is, waarover getrouwe christenen onderling van mening mogen verschillen."

Volgens mij zit hier de crux. Volgens dit soort orthodox-protestanten wordt er in het overgrote deel van de kerken al geen waarlijk christelijke leer meer verkondigd, maar er is in elk geval nog een orthodox smaldeel (zeg maar de achterban van de SGP), waar men zich duidelijk uitspreekt over bepaalde zaken, ondanks de onderlinge verschillen. Ook in hun kerken zijn er steeds meer mensen die zich uitspreken voor ruimte voor homo's met relatie.

Ik was een tijdje geleden op een studiedag van orthodoxe protestanten (voor de fijnproever: meer in de hoek van de gereformeerde bond en NGK/CGK/GKV dan gergem en hersteld hervormd) en hoezeer er ook afkeurende dingen gezegd werden over homorelaties, viel het me toch op dat de algehele teneur was dat er niet een consensus verwacht moest worden over dit onderwerp, maar dat er verschillend over gedacht wordt en ook moet kunnen worden. De accepterende meningen waren wellicht zelfs iets duidelijker te horen dan de afkeurende."

Ruben heeft gesproken met ds. P. de Vries, één van de initiatiefnemers van de Nashville-verklaring. "Hij zei dat naar aanleiding van die studiedag aantal mensen bij elkaar kwam om een verklaring uit te geven dat de kerk zich duidelijk uit moet spreken." Later verscheen deze verklaring in het Reformatorisch Dagblad. "Twee van de ondertekenaars besloten om de twee jaar oude Nashvilleverklaring uit Amerika te vertalen en te laten ondertekenen. Ze schreven alle predikanten en opinieleiders in orthodox-protestantse hoek die ze konden opsporen aan en de reacties stroomden binnen. 

De angst bij de ondertekenaars van deze verklaring is dat deze verschuiving ook hun kringen bereikt. Daarom zetten ze hun collega's onder druk met deze verklaring met als boodschap: wie niet voor ons is (dus tegen homoseksualiteit) is tegen ons. De initiatiefnemers richten zich dus niet primair op homo's en ook niet op de samenleving, maar op hun eigen kerken."

Lees hier meer op de Twitterpagina van Ruben Altena.