Als kind ging Niels naar de kerk en hoorde hij verhalen uit de Bijbel, maar de regels die bij het geloof hoorden, stonden hem tegen. "Als je tegen mij zei: dit mag je niet doen, dan ging ik dat juist doen." Die houding nam hij mee in zijn verdere leven. Hij ging veel uit en toen drugs op zijn pad kwamen, dacht hij iets gevonden te hebben wat hem gelukkig maakte. "Dat deed het ook op dat moment. Het was een korte vervulling."

Niet veel later begon hij zelf drugs te dealen. "Ik ben een beetje ondernemend ingesteld. Ik dacht: dit brengt mij geluk en ik verdien er geld mee. Daarmee kan ik ook nog delen van wat ik heb ontdekt." Tot de politie hem op het spoor kwam en hij werd opgepakt. De voorraad drugs die nog bij hem thuis lag, gebruikte hij in de maanden daarna zelf op.

Ondertussen bouwde Niels op jonge leeftijd ook een eigen restaurant op. Daar vond hij evenmin wat hij zocht. "Ik haalde er wel een stukje van mijn identiteit uit. Ik voelde me iemand daardoor, omdat ik op jonge leeftijd iets groots aan het opzetten was. Mensen keken daar wel tegenop." Tegelijkertijd werd de wereld waarin hij zich bewoog steeds donkerder. "Ik heb meerdere malen mensen meer dood dan levend in mijn handen gehad. En ik begon zelf ook ervaringen te krijgen, waardoor je wel twee keer gaat nadenken."

Na een van zijn uitgaansnachten zat Niels nog op een afterparty toen op zijn telefoon een kerkdienst voorbijkwam. Uit nieuwsgierigheid klikte hij erop. "Ik zag dat die over een kwartier begon. Toen ik het adres opzocht, bleek het vijf minuten rijden. Dus ik stapte in de auto, ben erheen gegaan en plofte op de achterste rij in een stoel."

Opnieuw feesten
Na die eerste dienst veranderde zijn leven niet direct. Niels ging opnieuw feesten, maar een week later zat hij wéér in de kerk. "Ik had daar een soort liefde ervaren en dat trok me terug. Er veranderde nog niks in mijn leven, maar ik dacht: daar is iets wat ik nog nooit heb gehad." Aan het einde van die tweede dienst werd een oproep gedaan om naar voren te komen.

Dat ging Niels aanvankelijk een stap te ver. "Ik voelde gelijk in mijn hart: dit is voor jou, maar ik durfde niet." Toen de oproep opnieuw klonk, ging hij in gedachten het gesprek met God aan. "Ik zei: nee, je bent gek geworden, ik ga daar niet heen. Laat haar het nog maar een keer zeggen." Toen dat inderdaad gebeurde, kon hij naar eigen zeggen niet meer terug. "Ik pakte alle moed die ik nog had bij elkaar en liep naar voren."

Voor in de kerk legden mensen hun handen op hem en begonnen te vertellen over situaties uit zijn leven. "Ze vertelden hoe ik mij voelde en waar ik behoefte aan had. Vanaf dat moment is mijn leven omgedraaid." Niet zozeer hun woorden raakten hem, zegt Niels, maar wat hij daar doorheen ervoer. "Ik hoorde en zag de uitgestrekte hand van God, die zei: 'Niels, Ik zie jou. Ik hou van jou. Je bent geen fout, je bent geen mislukking. Ik heb een plan met jouw leven.'"

Voor Niels was dat het moment waarop hij God zelf wilde leren kennen. "Als er iemand is die mij kent en zoveel van mij houdt, dan wil ik diegene ook leren kennen." Hij pakte de Bijbel erbij en las die in vier maanden helemaal uit. Zelfs de geslachtsregisters sloeg hij niet over, al werd hij die naar eigen zeggen op een gegeven moment wel zat. "Ik dacht sowieso dat ik daarna klaar was als christen, maar dat bleek niet zo te zijn."

Wat hem na die vier maanden vooral was bijgebleven? "De liefde van Jezus. Ik had heel de Bijbel gelezen en daardoor kennis gekregen over wie God was. Maar de liefde van Jezus ging overal overheen." Zijn nieuwe geloof mocht vervolgens ook letterlijk zichtbaar worden: Niels liet een duif in zijn nek tatoeëren. "Het is een symbool van de Heilige Geest, maar staat ook voor een nieuw begin."

Opnieuw leren voelen
Na zijn bekering volgde Niels een jaar lang een discipelschapstraining bij Royal Mission. Opmerkelijk voor iemand bij wie het op school naar eigen zeggen "altijd verkeerd" ging. "Dit is de enige school die ik wel heb afgemaakt." Daar verdiepte hij zich in het geloof en leerde hij tegelijk om emoties weer toe te laten.

"Ik had mezelf helemaal afgevlakt. Vooral verdriet, zwakte en kwetsbaarheid vond ik moeilijk. Ik heb emoties helemaal opnieuw moeten leren ervaren en ermee om leren gaan." In al die jaren was er thuis ondertussen iemand die voor hem bleef bidden: zijn moeder. "Ik denk dat dat het grootste geschenk is dat een zoon van zijn moeder kan krijgen."

Na zijn bijbelschool koos Niels ervoor om juist te gaan werken met jongeren in Rotterdam-Zuid. Onder de vlag van Youth for Christ zet hij jeugdwerk op in een achterstandswijk. De verhalen die hij daar hoort, zijn soms heftig. Zo sprak hij een achtjarige jongen die had meegemaakt hoe zijn oma tijdens een vakantie onder bedreiging van wapens uit een auto werd getrokken en later naakt voor haar huis werd achtergelaten.

"Hij vertelde mij dat met zo'n glimlach. Dat komt omdat dit voor hem normaal is. Dit is de wereld waarin hij leeft." Volgens Niels groeien veel van deze kinderen op met pijn en gebrokenheid om zich heen. "Ik geloof dat er zoveel meer voor hen is. Ze hebben allemaal zo'n goed hart, alleen wordt dat verhard door de manier waarop ze opgroeien."

Zijn eigen verleden helpt hem daarbij om anders te kijken naar jongeren die problemen veroorzaken. "Door wat ik zelf heb meegemaakt, zie ik echt niet de dader, maar het hart daarachter. En ik geloof dat God dat ook ziet."

Trots op zijn geloof
Niels maakt er tegenover de jongeren geen geheim van dat hij christen is. Hij gelooft juist dat jongeren merken wanneer iemand zelf overtuigd is van wat hij uitdraagt. "Wanneer wij trots zijn op het geloof, zullen mensen gaan volgen omdat ze zien: wow, hij heeft iets wat ik niet heb." Inmiddels ziet hij ook jongeren nieuwsgierig worden. Zo nam hij onlangs een van hen mee naar Opwekking. "Die dacht: dit is tof, ik wil daarheen. Ik wil wat hij ook heeft."

Volgens Niels zijn veel jongeren uiteindelijk op zoek naar dezelfde dingen waarnaar hij zelf jarenlang zocht. "Wat is de club waar ik bij hoor en wat is mijn identiteit? Ik denk dat je uiteindelijk de volledige vervulling vindt als je die uit Jezus gaat halen. Vrienden en feestjes zijn leuk, maar dat is voor de korte termijn. De ware vervulling is uiteindelijk te vinden bij Jezus."

Zijn droom reikt daarom verder dan de jongeren met wie hij dagelijks werkt. "Mijn droom is niet alleen dat deze jongens voor Jezus gaan, maar de hele maatschappij. Dat iedereen het serieus gaat nemen en het overal om zich heen gaat uitdragen. Dat geloof weer de norm wordt."

Zelf probeert Niels daarbij vast te houden aan de woorden uit Mattheüs 6 om eerst het Koninkrijk van God te zoeken. "Toen ik tot geloof kwam, was het enige waarmee ik bezig was achter Jezus aanrennen. Het Koninkrijk van God zoeken boven alles. Al mijn problemen vielen van me af en daar kwamen juist goede dingen voor terug. Ik kreeg nieuwe vrienden, de Bijbelschool kwam op mijn pad. Elke keer als ik dichter bij Jezus kom, word ik meer naar Zijn evenbeeld."

Kijk hieronder het interview terug in Hour of Power: