Masih werkte als dagloner bij een steenfabriek in de provincie Punjab. Volgens ooggetuigen had hij eerder op de dag een woordenwisseling gehad met een collega over het werk, maar leek het conflict te zijn opgelost. Enkele uren later liep hij naar een waterkoeler om iets te drinken. Daar werd hij opnieuw aangesproken door dezelfde collega, die volgens getuigen zei dat een christen niet uit dezelfde waterkoeler mocht drinken als moslims.

Masih zou daarop hebben geantwoord dat dit gedrag hem deed denken aan het islamitische verhaal over Karbala, waarin de kleinzoon van Mohammed en zijn familie geen water kregen. Volgens getuigen trok de collega vervolgens een mes, greep Masih van achteren vast en sneed zijn keel door. De christelijke arbeider overleed ter plaatse. De politie heeft de vermoedelijke dader en drie andere verdachten aangehouden.

Volgens lokale christelijke leiders was Masih de enige kostwinner van zijn gezin. Een van zijn zoons lijdt aan een ernstige ziekte en is afhankelijk van regelmatige bloedtransfusies. Zijn overlijden brengt de familie daardoor in grote financiële problemen.

Christenen behoren in Pakistan tot de armste bevolkingsgroepen en zijn oververtegenwoordigd in zwaar en slecht betaald werk, zoals steenfabrieken, de schoonmaak en rioleringswerkzaamheden. Vooral in de steenindustrie werken veel christelijke gezinnen onder zware omstandigheden. Hoewel schuldslavernij officieel verboden is, komen werknemers nog altijd regelmatig vast te zitten in een systeem van schulden waardoor hele families jarenlang aan dezelfde fabriek verbonden blijven.

Naast de zware arbeidsomstandigheden krijgen christelijke arbeiders geregeld te maken met discriminatie vanwege hun geloof. Christenen worden uitgescholden, krijgen minder betaald of worden buitengesloten op de werkvloer. Ook zijn er incidenten waarbij christenen worden mishandeld of aangevallen omdat zij gebruikmaken van dezelfde voorzieningen als moslims, zoals drinkwater of eetgelegenheden.