Tijdens de opgravingen werden onder meer een ritueel bad (mikwe), een aardewerken kookpot en een schelp van een purperslak gevonden. Uit deze slak werd de kostbare paarse verf gemaakt die werd gebruikt voor de tzitzit, de kwastjes aan het Joodse gebedskleed. Ook delen van de kleding van de hogepriester werden met deze verf gekleurd.

De opgraving wordt uitgevoerd door de archeologische dienst van de Israëlische burgerlijke overheid, samen met de regionale raad van Binyamin.

Silo als Bijbelse plaats
Silo neemt een belangrijke plaats in de Bijbel in. In Jozua 18 vers 1 staat dat de Israëlieten daar de tabernakel oprichtten nadat zij het beloofde land hadden ingenomen.

Volgens de Bijbel stond ook de ark van het verbond bijna vierhonderd jaar in Silo. In de tijd van de richters was de plaats het godsdienstige centrum van Israël. Pas toen koning David Jeruzalem tot hoofdstad maakte, verloor Silo die belangrijke rol.

Har Even van de archeologische dienst noemt de vondsten bijzonder. Volgens hem laten zij niet alleen nieuwe historische gegevens zien, maar ook de diepe band van het Joodse volk met het oude Silo.

Ook Israel Ganz, voorzitter van de regionale raad van Binyamin, wijst op het belang van de ontdekkingen. Volgens hem bevestigen de vondsten de eeuwenoude verbondenheid van het Joodse volk met Silo en het land Israël.

De nieuwe vondsten voegen volgens de onderzoekers een belangrijk hoofdstuk toe aan de geschiedenis van deze bijzondere Bijbelse locatie.

Populaire bestemming
Het Bijbelse Silo ligt in het bergland van Samaria, op de Westelijke Jordaanoever, ten noorden van Jeruzalem. De plaats is tegenwoordig een archeologisch park waar bezoekers de resten van de oude stad kunnen bekijken. Ook zijn er tentoonstellingen over de geschiedenis van Silo, dat in de Bijbel bekendstaat als de plaats waar de tabernakel stond en waar Hanna bad om de geboorte van Samuël.