Volgens beantwoorder Johan den Haan is die verwarring begrijpelijk. Beide kerkverbanden stellen namelijk dat hun visie op het aanbod van genade niet is veranderd. Dat roept vragen op. Als er geen inhoudelijke verandering is, waar komt de overeenstemming dan vandaan?

Den Haan wijst erop dat de formulering uit het document grotendeels overeenkomt met eerdere publicaties van de GGiN. Daardoor ontstaat bij sommigen het gevoel dat vooral de GG is opgeschoven.

Den Haan benoemt drie concrete zorgen bij het document.

1. Geen duidelijke definitie van het aanbod van genade
Het document spreekt over het aanbod van genade, maar legt niet helder uit wat daarmee bedoeld wordt. Volgens Den Haan is dat juist essentieel. In de gereformeerde traditie gaat het om een algemeen, onvoorwaardelijk en welmenend aanbod van Christus aan alle hoorders.

2. Eenzijdige afbakening
De gebruikte kernbegrippen worden volgens hem vooral begrensd, in plaats van uitgelegd. Daarbij ligt de nadruk op waarschuwingen tegen mogelijke misverstanden. Dat kan ertoe leiden dat het aanbod van genade in de praktijk wordt ingeperkt.

3. Nieuwe ‘leesbril’ voor belijdenisgeschriften
Het document zou bovendien richting geven aan hoe klassieke belijdenissen gelezen moeten worden. Dat kan volgens Den Haan verwarrend werken, omdat beide kerkverbanden er hun eigen uitleg aan lijken te kunnen geven.

Een belangrijke zorg is dat predikanten door het document voorzichtiger worden in hun verkondiging. Den Haan vreest dat het vrije en dringende aanbod van Christus minder duidelijk klinkt.