Honorine staat op eigen benen: "Ik heb gezien dat een beperking geen onbekwaamheid is"

Ze is 28 jaar, een kleine vrouw met een beperking. Voor ze bij MUB kwam, een project van SeeYou, werkte ze thuis zonder ooit betaald te worden. Toen ze hoorde dat er jongeren met een beperking (YWD's) werden geworven voor technische trainingen, meldde ze zich als eerste aan. Ze koos voor de opleiding bakker, vastberaden om iets nieuws te leren, ook al geloofde haar familie er niet meteen in. Honorine deelt haar bijzondere verhaal.
Het MUB-project van SeeYou is een driejarig programma in Rwanda dat jongeren met een beperking ondersteunt in hun toegang tot zorg, onderwijs, werk en gelijke rechten. In 2023 startten ze het project met het motto Menya Ukorane Ubizima Bweize. In het Rwandees betekent dit: onze gezondheid, onze vaardigheden, onze toekomst. Tijdens een bijeenkomst met andere jongeren werd duidelijk hoe groot de impact van het MUB-project is.
Groot dromen
Na enkele maanden startte Honorine haar stage bij Amicus Hotel, samen met een dove collega. Het hotel was onder de indruk van hun inzet, punctualiteit en leergierigheid. Nog tijdens de stage kregen ze een baan aangeboden. Tijdens het eindejaarsfeest werden ze zelfs officieel erkend en ontvingen ze een envelop met geld als waardering.

Toen ze een familielid verloor en het hotel een delegatie stuurde om haar te condoleren, zag haar familie voor het eerst hoe serieus haar werk was. Inmiddels werkt ze fulltime bij Amicus Hotel, onderhoudt ze haar gezin en spaart ze voor haar grootste droom: ooit een eigen bakkerij beginnen.
Dankzij het MUB-project staat ze nu stevig op eigen benen en kan ze zelfs anderen ondersteunen.
De werkgever van de bakkerij die partner is in het project vertelt openhartig hoe zijn kijk op jongeren met een beperking volledig is veranderd door het MUB-project.
Aanvankelijk wist hij weinig over de uitdagingen én de talenten van mensen met een beperking. Als ondernemer had hij nooit overwogen hen aan te nemen; hij dacht dat ze weinig konden bijdragen aan zijn bedrijf. In het eerste projectjaar wees hij daarom het verzoek af om jongeren met een beperking op te leiden in het bakkersvak.
Geen onbekwaamheid
Een jaar later kwam het projectteam opnieuw langs. Met enige terughoudendheid stemde hij toe om maximaal vijf jongeren te ontvangen. Maar toen tien YWD’s zich voor het bakvak aanmeldden, besloot hij tóch de deur verder te openen.
Hij vertelt: “Ik heb gezien dat een beperking geen onbekwaamheid is.”
Uiteindelijk leidde hij tien jongeren op, waarvan er inmiddels vier een vaste baan hebben gekregen in zijn bakkerij. Hij noemt hen zelfs zijn beste medewerkers: één van hen kan tot wel 200 broodverpakkingen in recordtempo verwerken, sneller dan wie dan ook in het team.
Na een training over inclusie verwijderde hij nog dezelfde week fysieke barrières in zijn bedrijf, zodat iedereen veilig en zelfstandig kon werken. In de toekomst wil hij jongeren met een beperking blijven trainen.
Honorine is de vrouw van de foto in het artikel. Zij staat niet op de foto boven het artikel.

































Praatmee