Ghazal Marzban is een katholieke bekeerlinge en zat al eerder vast vanwege haar geloof. In januari werd ze opnieuw gearresteerd in haar woning. Na de inbeslagname van de christelijke boeken die zij in haar bezit had, werd ze naar een onbekende locatie overgebracht. Enkele uren na haar arrestatie had ze nog contact met haar echtgenoot en vertelde ze vast te worden gehouden in een detentiecentrum van het ministerie van Inlichtingen. Daarop volgde een maand radiostilte. 

Tijdens verhoren werd zij onder druk gezet om toe te geven dat haar Bijbel en andere documentatie werden gebruikt voor evangelisatie. Zij ontkende dit. Volgens Marzban waren de materialen uitsluitend bedoeld voor persoonlijk gebruik en had zij als christen het recht om deze te bezitten. Het vonnis werd uitgesproken door Iman Afshari, rechter van het Revolutionaire Hof, die onlangs door de Europese Unie is gesanctioneerd vanwege het opleggen van strenge straffen aan politieke gevangenen.

Marzban bracht eerder al twee maanden door in de Evin-gevangenis in 2024, veroordeeld wegens propaganda tegen het Iraanse regime. In november 2024 werd zij voor het eerst gearresteerd toen zij protesteerde tegen pesterijen, die volgden na haar bekering tot het katholicisme zeven jaar eerder. Ze werd na haar bekering geïntimideerd, buitengesloten en onder druk gezet om Iran te verlaten. Ook haar echtgenoot bekeerde zich tot het christendom. Sindsdien is het voor hem moeilijk om aan medicatie te komen voor de ziekte van Parkinson, waar hij aan lijdt. Zijn situatie is sinds het gevangenschap van zijn vrouw ernstig verslechterd. 

De arrestatie van Marzban vond plaats kort na massale protesten in Iran. Een eerdere rapportage van Article18 meldde dat duizenden demonstranten, waaronder ten minste 22 christenen, zijn omgekomen tijdens een hardhandig optreden tegen anti-regeringsprotesten. De Iraanse autoriteiten beperken de religieuze vrijheid in het land. Christenen, met name bekeerlingen uit de islam, worden geregeld geconfronteerd met arrestaties, lange gevangenisstraffen en andere harde maatregelen. Dit komt doordat de staat hun geloofsactiviteiten beschouwt als een bedreiging voor de nationale veiligheid.