“Wie koopt er nu een schip?” vroeg menigeen toen het idee voor zendingsschepen in de jaren ’60 ontstond. “Gekkenwerk.” Maar al 55 jaar blijken de schepen van Operatie Mobilisatie (OM) effectief. “God gebruikte de Logos Hope al voordat het schip überhaupt gevaren had”, vertelt Dirk. Op en rond de werf in Kroatië waar zij in 2005 een ingrijpende verbouwing onderging, werden al verschillende harten geraakt. En in de afgelopen 17 jaar werd Gods bijzondere plan met dit schip keer op keer bevestigd. “Er zit een enorme financiële kant aan. En ook logistiek, al die mensen die aan boord gebracht moeten worden…” 
 
Brandstof, levensmiddelen, onderdelen, keuringen, vergunningen, havengelden… De lijst is eindeloos. Maar keer op keer ziet Dirk God tot in de kleinste details voorzien. “Het is zo vaak gebeurd dat we dachten: er komen enorme rekeningen aan, hoe gaan we dit doen? En dat een haven dan zegt: Jullie hoeven niks te betalen voor de loods en de sleepboten en dergelijke. Op de Faeröer eilanden legt een groep mensen ieder jaar geld bij elkaar om onze brandstoftanks vol te gooien. Tanken met de auto is al duur, maar bij ons gaan er duizenden liters in. Er is ook iemand die partijen ingevroren vis van hoge kwaliteit stuurt…”

En nog in zoveel meer dingen wordt Gods hand in dit werk zichtbaar. Zo werd de Logos Hope bijvoorbeeld eens door een lokale gouverneur uitgenodigd in een voor christenen moeilijk te bereiken land. “Na het bestuderen van alle boeken en kaarten over de haven en de rivier die we op moesten was de conclusie helaas dat de Logos Hope te groot was en te diep stak.” Maar het land zette alles op alles. Dirk werd ingevlogen om dit huzarenstukje samen met kapitein Ed te leveren.  
 
“We hadden gebeden voor een zuidelijke wind die het water richting de kust zou opstuwen. En jawel hoor, terwijl de dagen ervoor de wind nog uit de verkeerde richting kwam, stond er toen we het nodig hadden een zuidelijke wind! Met ietsje meer dan een halve meter onder de kiel kwamen we over de ondiepte.” Op de terugweg was het opnieuw een bloedstollende, urenlange tocht over een rivier vol scheepswrakken, met soms maar 49 centimeter onder de kiel. Maar er was voorzien in de beste loodsen, twee sleepboten en een escorte van de kustwacht.  
 
Het bezoek van het schip maakte diepe indruk. Vooral op lokale studenten die als vertaler aan boord hielpen. “We kwamen naar de Logos Hope als vrijwilligers”, zegt Saif, “maar in plaats daarvan werden we onderdeel van een grote familie vol liefde en compassie. Jullie zijn geweldig!” Mahide deelt: “Iedereen is zo vriendelijk en ik waardeer jullie werk enorm. Dit was ongelofelijk, levensveranderend!”