Ex-profvoetballer Jeffrey Sarpong deelt zijn geloof: “Voetbal is niet 24/7, Jezus Christus wel”

Hij speelde voor Ajax, bouwde een internationale voetbalcarrière op en staat nu als trainer opnieuw op het veld, dit keer om jonge spelers te vormen. Maar ex-profvoetballer Jeffrey Sarpong gebruikt zijn bekendheid vooral om een andere boodschap door te geven: dat je identiteit niet afhangt van prestaties, maar van Christus. "Er is wel Eén die er altijd is en dat is Jezus Christus”, aldus Jeffrey in Hour of Power.
Afgelopen zondag vertelde hij in een interview met Hour of Power presentator Jan van den Bosch hoe hij als tiener bewust voor Jezus koos. “Dat was niet altijd makkelijk, want ik voelde me in die wereld lang alleen als gelovige. Ballers in God, dat wereldwijd voetballers met elkaar verbindt, heeft mij juist geholpen om voor mijn geloof uit te komen en het ook met andere spelers te delen.”
Zijn voetbalreis begon al op jonge leeftijd. “Toen ik zes was zag ik Ajax spelen. Ze wonnen dat jaar de Champions League met Davids en Kluivert. En op een gegeven moment vroeg ik aan mijn vader: ‘Hoe kan ik ervoor zorgen dat ik bij Ajax kan voetballen?’” Via een opvallende weg kwam zijn droom in beweging.
Zijn vader stelde die vraag namelijk in het televisieprogramma Willem Wever, een destijds populair jeugdprogramma waarin kinderen antwoorden kregen op bijzondere of persoonlijke vragen. “Die vonden het een hele interessante vraag. Ze dachten: hier gaan we een leuk programma van maken. En ja, toen ging het balletje rollen.” Toen hij op zijn zevende werd aangenomen bij AFC Ajax leefde de hele familie mee. “Iedereen was natuurlijk enthousiast en supertrots.”
Geloof werd persoonlijk
Jeffrey groeide op in een christelijk gezin waar geloof vanzelfsprekend was, maar hij benadrukt dat het pas later echt van hemzelf werd. “Ik heb altijd geloof gehad. Ik ben natuurlijk zo opgevoed. Maar op mijn vijftiende werd het persoonlijk. Ik bedoel dat ik een relatie met de Heer had. Je kan opgevoed worden en het meekrijgen, maar zolang het nog niet persoonlijk is, wordt het niet echt.”
Hij beschrijft hoe innerlijke worstelingen hem dichter bij God brachten. “Aan de buitenkant was ik de beste van het veld, maar van binnen had ik dingen waar ik tegenaan liep. Dat stapelde zich op.” De Bijbel werd voor hem een keerpunt. “Ik begon met het Nieuwe Testament. Iedereen praat over Jezus, dus ik wilde weten: wie is Hij? Wat mij erg aansprak was de liefde die Hij toonde naar iedereen. Ik dacht: ‘Oké, I need this. Ik heb deze liefde nodig.’”
Hoogtepunten en dieptepunten in zijn carrière
Na Ajax volgde een internationale loopbaan langs verschillende clubs en landen. Hij speelde onder meer in Spanje, Griekenland, Turkije, Australië en Litouwen. Toch kende zijn carrière ook moeilijke fases. Een periode zonder club werd een beproeving. “Ik was anderhalf jaar transfervrij. Mensen vroegen zich af: kan hij het nog? Is hij niet te oud?”
Die fase raakte hem ook als vader. “Mijn dochters vroegen: ‘Papa, wanneer ga je weer naar werk?’ Dat raakte me.” Zijn comeback mondde uiteindelijk uit in succes. “Ik zei: ik wil een paar medailles winnen en dat moment ervaren dat ze me weer in het stadion zien. Deze medaille is voor mij een bevestiging en een getuigenis dat je altijd moet blijven geloven, nooit moet opgeven.”
Hoewel voetbal een groot deel van zijn leven is, bewaakt hij scherp waar zijn identiteit ligt. “Ik zeg altijd: je bent christen en je doet aan voetbal. Dat zijn twee grote verschillen. Je identiteit is Christus, niet voetbal. Wat je uitoefent is wat je doet.” Hij licht dat verder toe. “Wie ben je wanneer je thuis bent? Wie ben je wanneer je boodschappen doet? Ik geloof dat je te alle tijde je identiteit in Christus moet behouden.”
Geloof zichtbaar op en rond het veld
De zichtbaarheid van geloof binnen de voetbalwereld vindt hij bemoedigend. “Ik denk dat dit voor veel christenen een gebedsverhoring is. Voetbal is de grootste sport op aarde. Als christen wil je impact maken waar de mensen zijn.” Zelf voelde hij zich vroeger vaak alleen. “Als ik mijn Bijbel las in de bus of het vliegtuig, dan keek iedereen: wat is hij aan het doen?” Nu ziet hij verandering. “Mensen durven er veel meer voor uit te komen. En dat is mooi, omdat het echt is.”
Met het initiatief Ballers in God brengt hij christelijke spelers samen. “Normaal doen we het online via Zoom. Je hebt voetballers in Spanje, Frankrijk, Duitsland. Zo kunnen we toch samenkomen.” Het ontstond vanuit een praktische nood. “We kunnen niet elke zondag naar de kerk omdat we wedstrijden hebben. Dus dachten we: hoe zorgen we dat we toch gemeenschap hebben, elkaar scherp houden, voor elkaar te bidden, om elkaar te bemoedigen?” Fysieke ontmoetingen maken diepe indruk. “Wanneer we elkaar echt ontmoeten, is dat nog geweldiger.”
Aan jonge gelovige voetballers geeft hij een duidelijke boodschap mee. “Laat niets en niemand je stoppen. Als dat je droom is, doe er alles aan. Excelleer daarin.” Tegelijk waarschuwt hij. “Combineer het met de Heer. Houd je identiteit in Christus. Dan zul je niet verdwalen. Want er zijn heel veel verleidingen, heel veel tegenslagen, geld bijvoorbeeld.”
Wanneer hij zich rechtstreeks richt tot voetbalfans wereldwijd, komt hij tot de kern van wat hij wil meegeven. “Voetbal is de mooiste sport die er is. Maar voetbal is niet 24/7, het is 90 minuten. Er is wel Eén die er altijd is en dat is Jezus Christus.” Daarom stelt hij een vraag die verder reikt dan het stadion. “Wanneer we Jezus op één hebben en voetbal op twee, heb je balans. Want wat doe je wanneer de 90 minuten plus extra tijd voorbij zijn?” Zijn eigen antwoord is eenvoudig en veelzeggend. “Dan ga ik door met de Heer.”
Kijk hieronder het interview met Jeffrey terug in Hour of Power.


































Praatmee