Aanvaard zijn én bereid tot verandering
God aanvaardt je zoals je bent, maar Hij houdt te veel van je om je te laten zoals je bent. Wie kent deze uitspraak niet? Maar in de praktijk vinden we het lang niet altijd makkelijk om deze paradox te omarmen. Want hij roept toch allerlei vragen op…

Een van de lastigste aspecten is dat we erg geneigd zijn te denken dat Gods liefde toch niet echt onvoorwaardelijk is. Hij houdt alleen maar van me als ik voldoende mijn best doe om beter te worden. Hoe ik nu echt ben is voor mijn gevoel dan niet goed genoeg. De gedachte dat God op mij gesteld is, dat Hij mij echt ziet zitten, sterker nog, dat Hij me leuk en boeiend zou vinden, is lastig te aanvaarden. 

Nu kun je heel gemakkelijk denken dat er inderdaad nog zoveel niet deugt aan je dat je pas liefde waard bent als je een betere versie van jezelf wordt. En waarschijnlijk zijn er de nodige dingen die je nog zou moeten afleren of die je zou kunnen aanleren… Maar het bijzondere van Gods liefde is dat Hij met andere ogen naar jou kijkt dan dat je jezelf bekijkt.

Geen strenge schoolmeester maar een coach
Hij ziet je zoals je ten diepste bent. Hij heeft je met veel liefde en zorg gemaakt. In zijn ogen ben je uniek en ‘one of a kind’. Hij ziet het potentieel in je en zoals elke ouder, als het goed is, trots is op alles wat in zijn kind tevoorschijn komt, ziet Hij ook vol verlangen uit naar de manier waarop jij je ontwikkelt. 

Daarbij is Hij niet de strenge schoolmeester die je de maat neemt en bepaalt of je een voldoende krijgt maar Hij is jouw coach, degene die je toejuicht en aanmoedigt om het lef te hebben te leven. Wat Hem betreft is elke poging om een stap verder te komen een applaus waard. Welke ouder straft zijn kind als hij met vallen en opstaan leert lopen?

Als we zouden kunnen aanvaarden dat God echt aan ons gehecht is, dat Hij ernaar verlangt om met ons op te trekken, zou dat een enorm verschil maken. We hebben dan in feite niets meer te verliezen. Sterker nog, dat besef zou ons vrijzetten om nieuwe dingen aan te durven en risico’s te nemen. 

Omdraaien: eerst willen veranderen
Maar, zal je zeggen, hoe zit het dan met slechte dingen die ik doe, de dingen waar ik me voor schaam? God weet toch precies hoe dat zit en dat bevalt Hem waarschijnlijk ook niet. Inderdaad, maar ons probleem is dat we de dingen omdraaien. Wij hebben de neiging om eerst te willen bewijzen dat we het goed bedoelen en pas dan durven we weer van Gods liefde uit te gaan, terwijl het andersom moet gaan. Hoe meer we beseffen dat we geliefd zijn, hoe minder we het slechte willen verbergen. We spelen dan geen verstoppertje maar brengen de dingen in het licht en kunnen met een schone lei verder.

Twee manieren van verandering
In het eerste geval raken we verstrikt in onze pogingen het allemaal goed te doen, onszelf te rechtvaardigen. We vechten tegen de verkeerde dingen in ons leven en proberen onszelf aan onze haren omhoog te trekken. De focus komt dan helemaal te liggen op de dingen die we lastig vinden of die nog ontbreken.

In het tweede geval kijken we niet naar binnen maar naar buiten, of misschien wel beter gezegd, naar boven. We blijven dan niet hangen in ons falen en ons schuldgevoel, maar we spelen open kaart met God en geven Hem de ruimte om in ons te doen wat we zelf niet kunnen. Dat is leven uit vergeving en genade. 

Het mooie is dat ontplooiing op deze manier veel beter uit de verf komt. Want zolang we gefocust zijn op onszelf, hoe goed wij het doen en of we wel vooruitgaan, zitten we onszelf in de weg. Als de relatie met de Vader centraal staat, komt die ontplooiing als een bijproduct, eigenlijk als vanzelf. Dat is net als bij geluk: hoe harder je probeert gelukkig te worden, hoe meer het tussen de vingers door glipt. Je ontvangt het als een soort bonus, als je aandacht op iets anders, op de Ander is gericht.

Bolwerken, bagage en blokkades
Natuurlijk heb je te dealen met weerstand als het om je groeiproces gaat. Bij het proces van volwassen worden kun je van alles tegenkomen. Je kunt te maken hebben met bolwerken, bagage en blokkades (de drie B’s zullen we maar zeggen).

Bolwerken zijn foutieve ideeën die je op het verkeerde been zetten. Dat kan dus gaan om een verkeerd beeld van Gods liefde, maar het kan over van alles gaan. Het licht van God is nodig om alles wat duister, onjuist is, zichtbaar te maken. Dus verwelkom het licht.

Onder bagage versta ik alles wat met negatieve ervaringen uit het verleden te maken heeft waardoor je je bezwaard voelt en waardoor het moeilijk is onbevangen en open voor Gods liefde te zijn. Het is nodig deze dingen onder ogen te zien en met God door te werken.

Blokkades hebben te maken met angst. Je hebt het gevoel dat je niet in huis hebt wat nodig is om de dingen aan te kunnen. Je voelt je in bepaalde situaties machteloos. Ook hier komt het erop aan te leren vertrouwen dat God echt achter je staat en je ziet zitten.

Kortom, Gods uitnodiging aan jou is dat Hij je wil helpen om te worden zoals je bedoeld bent. Hij wil niets liever dan dat je wordt zoals je echt bent en dat je groei niet langer ziet als een opgave maar als een belofte, dat Hij zorgt dat eruit komt wat erin zit.