Nostalgie helpt christenen niet verder: waar zijn de arbeiders?
We zouden natuurlijk allemaal graag willen dat we als christenen in de meerderheid zijn. Daarom zijn we geneigd met nostalgie terug te kijken naar de tijd dat de kerken vol zaten, dat we politiek wat in de melk te brokkelen hadden en in cultureel opzicht invloedrijk waren. Die tijd is voorbij en de vraag is hoe we met dat verlies omgaan.
Het lastige is dat we hier volgens mij met een paradox te maken hebben. De invloed van ons christenen is omgekeerd evenredig aan onze dominantie. Anders gezegd, het is niet erg als we een minderheid vormen. Integendeel, ik denk dat de invloed van het Koninkrijk van God onder druk komt te staan op het moment dat christenen een meerderheid vormen.
Wil je verder lezen?
Als lid krijg je onbeperkt toegang tot cvandaag.nl



































Praatmee