Hij schreef: “Goedemorgen Marzi. Ik heb zelden profetische dromen. Maar vannacht werd ik midden in een droom wakker en kon daarna drie uur niet meer slapen. Normaal verwerk ik informatie via analyse, niet via dromen. Maar dit was anders.

De droom raakte mij diep. Daarom wil ik hem delen. Toen ik de Heer vroeg wat het betekende, hoorde ik de woorden: ‘Hulp is onderweg.’ En daarbij: ‘Niet door kracht, niet door geweld, maar door mijn Geest, zegt de Heer.’

Dit was de droom: Ik stond in een enorme menigte van mensen. Het waren er miljoenen. Ze leefden in angst en onderdrukking. Wie probeerde te ontsnappen, werd direct gevangen. Plotseling veranderde de menigte in een veld dat klaar was voor de oogst. Er hing verwachting in de lucht. Alsof er iets ging gebeuren.

Ik keek om mij heen en voelde dat hulp onderweg was. Toen kwam er een zachte wind over het veld. Die veranderde ineens in een krachtige storm. Die storm bracht bevrijding. Zowel de onderdrukten als de onderdrukkers werden veranderd. Het gebeurde plotseling en overweldigend.”

Herinnering aan een eerder visioen
De droom van mijn vriend deed mij direct denken aan een visioen dat God mij enkele jaren geleden gaf. In dat visioen liet God mij zien dat de duisternis over Iran gebroken moet worden. De macht van het regime is niet alleen politiek, maar ook geestelijk.

Ik moest denken aan Jozua en Jericho. De muren van die stad vielen niet door wapens, maar door gehoorzaamheid en gebed. God gaf Israël een duidelijke opdracht. Ze moesten zeven dagen rond de stad trekken. Op de zevende dag zeven keer. Daarna moesten ze roepen. En toen vielen de muren.

Zeven landen, zeven dagen gebed
In mijn visioen liet God mij zien dat Iran grenst aan zeven landen: Azerbeidzjan, Armenië, Turkije, Irak, Pakistan, Afghanistan en Turkmenistan.

Om de duisternis te doorbreken, moeten christenen in deze landen samenkomen. Minstens zeven gelovigen per land. Zij moeten zeven dagen vasten en bidden. Tegen het kwaad, tegen de geestelijke machten en tegen de vloek die het Iraanse volk gevangen houdt.

Geestelijke strijd en gebedsoproep
Al meer dan 47 jaar gebruikt het regime volgens mijn overtuiging duistere praktijken om aan de macht te blijven. Ik heb dit zelf ervaren toen ik in Iran woonde. In mijn boek A Love Journey with God beschrijf ik een ontmoeting met mensen die betrokken waren bij deze praktijken. God liet mij zien dat deze duisternis alleen door gebed gebroken kan worden.

Vandaag zien we grote spanningen rond Iran. Tegelijk verlangen miljoenen Iraniërs naar vrijheid. Daarom roep ik christenen op om mee te bidden. In Amerika, in Europa en in de landen rond Iran. Christenen kunnen samenkomen bij ambassades en daar zeven dagen bidden. In eenheid. Gebed is geen zwakte. Het is geestelijke kracht. Het is het middel waardoor deze duisternis gebroken kan worden.

Sinds ik in 1999 christen werd in Iran, begon God tot mij te spreken door dromen en visioenen. Ik schreef ze allemaal op. Ik wist dat ze betekenis hadden. Zelfs in de gevangenis liet God Zijn kracht zien. Door gebed en dromen raakten mensen, zowel gevangenen als bewakers, veranderd.

De sleutel van de kerk
In een droom zag ik de verwoeste kerk in Teheran. Het was de enige kerk waar moslims naartoe gingen. Het regime had deze kerk gesloten. In mijn droom verschenen twee engelen. Ze gaven mij een grote sleutel en zeiden: “Wij geven jou de sleutel van de kerk in Iran. Bewaar hem.” Later begon ik te begrijpen wat dit betekende.

In een andere droom stond ik op een berg in Iran. Onder mij stonden miljoenen mensen. De lucht was donker. Ik begon te bidden. Plotseling verscheen er een groot licht. De duisternis verdween. Mensen werden bevrijd. Het was Gods ingrijpen.

Duidelijke roeping en getuigenis
Al deze dromen en visioenen wijzen in dezelfde richting. God roept mij om op te staan voor mijn volk. Om de waarheid te spreken. Om christenen samen te brengen in gebed. Iran heeft Jezus nodig.

Ik werd ter dood veroordeeld vanwege mijn geloof in Jezus. In 2009 werd ik vrijgelaten, door een wonder van God en internationale druk. Daarna verhuisde ik naar Amerika. Maar ik ben het lijden van mijn volk nooit vergeten.

Waarschuwing en oproep tot eenheid
In Amerika zag ik hoe invloed van het regime ook daar zichtbaar werd. Dezelfde ideologie die Iran beschadigde, probeert ook andere samenlevingen te beïnvloeden. Daarom spreek ik mij uit. Omdat deze strijd niet alleen Iran raakt.

Christenen moeten begrijpen waarom deze strijd belangrijk is. We moeten samen bidden. In eenheid. Niet alleen voor Iran, maar ook voor de toekomst van volgende generaties. Laten we samen opstaan. Niet door kracht, maar door Gods Geest.