Ds. Visser over zijn weg naar het ambt: “Ik had helemaal niets met God"
Voor ds. P. J. (Paul) Visser begon zijn weg naar het predikantschap niet met de wens om dominee te worden. Integendeel, Visser wilde de zending in. Maar toen een zendingsorganisatie hem vertelde dat zijn spraakgebrek een belemmering vormde, ging daar een streep doorheen. Dat vertelt de predikant in de D-PODcast van Alongsiders Nederlanders. Het feit dat Visser überhaupt in Gods Koninkrijk wilde dienen, mag zeer bijzonder genoemd worden. De predikant had tot zijn elfde niets met God.
Maar tijdens een preek op oudejaarsavond werd Visser als elfjarige jongen door één zin geraakt. "Toen ben ik voor het eerst aangesproken. Daarvoor had ik helemaal niets met God, ondanks dat ik ermee opgevoed was. Maar ik was daar innerlijk heel ver van vandaan, zelfs wel ‘anti’, zo jong als ik was. Maar toen ik elf was, hoorde ik tijdens een preek op oudejaarsavond één zin die zo raak was dat ik twee dingen wist: God leeft en Hij zoekt me. Toen heb ik voor het eerst gebeden."
Wil je verder lezen?
Als lid krijg je onbeperkt toegang tot cvandaag.nl
Praatmee