Het reeds en nog niet van Gods Koninkrijk
Een van de belangrijkste thema’s in het onderwijs van Jezus is het Koninkrijk van God. Hij zegt keer op keer dat met zijn komst Gods Koninkrijk zijn intrede heeft gedaan. Dit sloot naadloos aan bij de verwachtingen  van de Joden in die tijd. Zij zagen uit naar de komst van de Messias omdat die ervoor zou zorgen dat zij als volk bevrijd zouden worden van de onderdrukking  door de Romeinen. 

Maar wat Jezus deed sloot absoluut niet aan bij wat zij zich voorstelden. Het is niet moeilijk te begrijpen dat velen dus weinig of niets begrepen van wat God aan het doen was. 

Maar eigenlijk is Gods Koninkrijk ook voor ons lastig begrip want het lijkt allemaal heel ongrijpbaar. Het lijkt een utopie, een abstract fenomeen waar we niet zo goed raad mee weten. Wij zijn daarom geneigd het evangelie te reduceren tot iets waar we meer grip op krijgen.

Versmallen van boodschap van Jezus

1. Wat je bijvoorbeeld ziet is dat het evangelie wordt gereduceerd tot een moraal. Dan draait het vooral om normen, waarden en goede werken  die wij als het ware moeten doen, bij voorkeur natuurlijk met Gods hulp.
2. Of we beperken het tot een boodschap die gaat over de hemel, een soort verzekering voor een eeuwig leven als we komen te over lijden. Het accent ligt daarbij op het hiernamaals alsof het dan pas begint. 
3. Natuurlijk zijn er ook veel mensen die het Evangelie uitleggen als een boodschap van Gods liefde die ons helpt om positief in het leven te staan en te weten dat Hij van ons houdt wat er ook gebeurt.

En hoewel al deze dingen er zeker bij horen en absoluut een grote rol spelen in Gods plan, geven ze geen zicht op het grote verhaal. Het zijn aspecten van het evangelie maar er is een breder kader nodig om echt te begrijpen waar het om gaat. 

Het grotere verhaal van Gods Koninkrijk
En dat brengt ons bij Gods Koninkrijk. De komst van Jezus kun je zien als de invasie van de hemel op aarde. Jezus laat voortdurend zien waar die invasie om gaat: verlossing, wedergeboorte, genezing, vernieuwing, verandering, bevrijding en ga zo maar door. Het Koninkrijk gaat niet om het brengen van een nieuwe moraal of een nieuwe leer, ook niet om het veranderen van structuren en van politieke systemen maar om het bevrijden van mensen.

Zodat ze niet meer gevangen zitten in zonde, gebonden door duistere machten, maar op hun voeten gaan staan en discipelen worden van Jezus. Dat is eigenlijk de kern van wat Jezus deed: Hij investeerde zijn tijd en aandacht in een groep van 12 man. Hij maakte hen klaar om zijn missie voort te zetten. Op die manier ontstond er een sneeuwbal van mensen die door Jezus waren aangeraakt en veranderd.

In zijn afscheidswoorden was Jezus daarover glashelder. Hij zei, het is beter voor jullie dat Ik heenga, want dan komt de Heilige Geest die het jullie mogelijk maakt om dezelfde werken te doen die ik heb gedaan. Met andere woorden, de dood van Jezus zorgde ervoor dat de satan werd verslagen en dat de volgelingen van Jezus, deel kregen aan zijn overwinning. Dezelfde kracht die Jezus’ bediening kenmerkte, kwam beschikbaar voor ieder die in Hem gelooft.

Een nieuw hoofdstuk in het grote verhaal
Toen de Heilige Geest met Pinksteren werd uitgestort was dat het begin van een heel nieuw hoofdstuk in de geschiedenis. De gelovige was niet langer toeschouwer van wat God deed maar kreeg de kans om er deel aan te hebben. Dat is een groot voorrecht, want God had er natuurlijk ook voor kunnen kiezen om na de opstanding zelf door te pakken en iedereen op de knieën te krijgen. Maar dan had niemand vrijwillig voor Hem kunnen kiezen en waren wij inderdaad toeschouwers gebleven. Dus net als bij de komst van Jezus koos God ervoor te werken via mensen van vlees en bloed.

Dit hoofdstuk in de geschiedenis kun je het best zien als een interim fase: de fase tussen de hemelvaart en de wederkomst. Jezus heeft alle macht in hemel en op aarde maar de totale doorbraak van het Koninkrijk laat nog op zich wachten. We noemen dat vaak de fase van het Reeds en Nog niet. Gods kracht wordt al zichtbaar onder ons maar tegelijkertijd hebben we nog te maken met gebrokenheid. God grijpt in en toch is er totdat Jezus terugkomt sprake van lijden, strijd en moeite.

Fatalisme of fanatisme
Het is voor ons moeilijk die twee realiteiten allebei te aanvaarden. Het is gemakkelijk om ze tegen elkaar uit te spelen. Maar dan verzand je direct in fatalisme of fanatisme. Fatalisme als je benadrukt dat het pas anders wordt als Jezus terugkomt. Fanatisme als je denkt dat alles nu al kan veranderen.

Een gezonde maar ook lastige opgave is het om in deze interim fase zowel te verdragen als te verwachten. We moeten leren verdragen dat er veel lijden, gebrokenheid en onopgeloste problemen zijn en tegelijkertijd verwachten dat Gods kracht nu al zichtbaar kan worden. Dat het erop aankomt dat we ons biddend uitstrekken naar meer van Gods kracht in en door ons.