"En dan gebeurt er na de maaltijd dit. Daar klinkt de vraag van Jezus: 'Simon, zoon van Jona, hebt gij Mij lief?' U moet eens op de setting letten. Dat kolenvuur herinnert aan een ander kolenvuur, dat herinnert aan het kolenvuur dat brandde in de zaal van Kajafas waar Jezus werd bespot, belasterd, geslagen en gespogen. Dat kolenvuur, daar in dat paleis van Kajafas, stond als het ware symbool voor de helse krachten die losgemaakt waren in die boosaardige vijanden die Jezus sloegen, bespotten en bespuwden. We weten ook dat bij dat kolenvuur Petrus stond, die toen herkend werd als een discipel van Jezus en zijn Meester verloochende. Hij deed dat zelfs tot drie keer toe, ten slotte onder vloeken en eed zweren: 'Ik ken de mens niet.'

En toen kraaide de haai en dan gebeurt er iets heel bijzonders. Dan keert Jezus Zich om naar Petrus, Jezus wilde Petrus dus wel kennen, bedenk dat, en dan ontmoeten daar die ogen van Jezus die bange ogen van Petrus. Ik heb nog wel eens aan mijn catechisanten gevraagd: met welke ogen zou Jezus naar Petrus gekeken hebben? Met boze ogen? Met een verwijtende blik? Of zijn het ogen geweest van liefde? Nou, dat laatste is het geval. Ongetwijfeld. Op dat moment, staat er, werd Petrus indachtig het woord van de Heere hoe Hij hem gezegd had: 'Eer de haan gekraaid zal hebben, zult gij Mij driemaal verloochenen.' Die haan kraait genoeg om aan de woorden van Jezus herinnerd te worden.

En dan die blik van Jezus. Hij gaat naar buiten en dan staat er: 'En hij weende bitterlijk.' En dan voltrekt zich wat Jezus al voorzegd heeft tegen Petrus: 'Satan heeft u zeer begeerd te ziften als de tarwe, maar Ik heb voor u gebeden dat uw geloof niet ophoudt.' Die Jezus mogen wij u preken, Kind van de Heere. Als Hij eenmaal Zijn liefdesoog op ons heeft laten vallen, raken we nooit meer uit beeld. Hoe ver we misschien ook van Hem af kunnen dwalen, zoals we dat hier kunnen horen in de persoon van Petrus. De man die die heerlijke belijdenis heeft beleden: 'Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God.' Jezus heeft al laten blijken dat wat Hem betreft de verhouding niet verstoord is geworden.

Wat is dat ook weer een troostrijk gegeven, want ook in ons geestelijk leven kan het soms zo donker en zo ellendig zijn en je weet vaak zelf wel waardoor het komt. Maar Hij blijft altijd dezelfde. Daarom leren wij hier ook dat ons geloofsleven niet af moet hangen van onze gevoelens. Het is natuurlijk heerlijk. Ik weet dat zelf ook. Dat ik echt met heel veel gevoel en liefde sta te preken, maar het is ook wel eens anders. Dan kom je diep ongelukkig van de kansel af. Zo zal het met u en jou soms ook wel eens zijn. Dat je in de kerk zit en dat je soms het Woord op mag eten en dat je er de hele week bij wijze van spreken op kan teren. Maar als die heftige gevoelens weg zijn, is de liefde van Jezus tot u dan minder geworden? Dat zou toch wel erg zijn, niet waar. Nee, die liefde is een eeuwigdurende liefde. In de Schrift staat: 'Ik heb u liefgehad met eeuwige liefde.' Mijn oude moeder zei: 'En eeuwig is eeuwig.'"

In onderstaande video is het preekfragment van ds. J. C. de Groot. Onderstaande beelden zijn afkomstig van het YouTube-kanaal Evangelie Herauten. Op dagelijkse basis plaatst dit kanaal preekfragmenten van overwegend reformatorische predikanten uit verschillende kerkverbanden.