Aswan is een stoffige woestijnstad helemaal in het zuiden van Egypte. Vier jaar geleden ben ik hierheen verhuisd om te gaan samenwerken met een missionair ziekenhuis. Doel was (en is) om een thuiszorg project te ontwikkelen vanuit het ziekenhuis. Nu had ik door een eerder verblijf in Egypte al kennis opgedaan van de taal en cultuur. En was het verhuizen naar Aswan terug keren naar een warm bad. Figuurlijk en in de zomer letterlijk.

Thuiszorg
Na een jaar meewerken op de poli chirurgie voor de wondzorg ben ik voorzichtig begonnen met een Egyptische collega om patiënten thuis op te zoeken. We zagen de nood onder ouderen die naast hun eigen familie niemand hebben om voor ze te zorgen. Familie die door een gebrek aan kennis vaak niet weet hoe je goed voor een bedlegerige ouder zorgt. Met allerlei gevolgen: uitdroging, doorligwonden of een slechte hygiëne.

De afgelopen jaren is er een team van verpleegkundigen opgericht om de thuiszorg vorm te geven. Elke dag gaat er een team van twee verpleegkundigen op pad met een auto met chauffeur. We bezoeken met name de ouderen of andere patiënten die niet mobiel zijn door wonden aan voeten of benen.

Diabeteszorg
Helaas komt er in Egypte veel diabetes voor. Door een gebrek aan algemene kennis en preventieve zorg komen wonden aan voeten en zelfs amputaties nog regelmatig voor. Eén van onze interne artsen vertelde me ook eens dat het een ziekte van de armoede is. Die opmerking ben ik nooit vergeten. Soms is het zo makkelijk om te oordelen of goedkope adviezen te geven die in de praktijk van het leven daar niet werken. Gesubsidieerd brood is nu eenmaal goedkoper dan een stukje kip.

Tijdens onze bezoeken proberen we om het zout en licht te zijn waartoe Jezus ons oproept. Voor sommige eenzame ouderen zijn onze bezoeken een lichtpuntje in de dag. Waar mogelijk bidden we met de mensen en delen we van ons eigen geloof.

Bid u met ons mee? Dat we nog veel mensen mogen bereiken met onze zorg en Gods zorg.