Franse Joden vluchten met hulp van christenen naar Israël: “Het voelt als thuiskomen”
Bijna vijftig Joden uit Frankrijk zijn onlangs aangekomen in Israël, op de vlucht voor het toenemende antisemitisme in hun thuisland. Hun reis werd mogelijk gemaakt met steun van een christelijke organisatie. De groep werd op Ben Gurion Airport hartelijk ontvangen, en begon daar aan hun aliyah – de terugkeer naar het Bijbelse thuisland, zo laat All Israel News weten.
De aanleiding voor hun vertrek is ernstig. “In Frankrijk is het leven voor ons erg moeilijk geworden”, vertelt Noa (22), een van de nieuwe immigranten. “Overal zie je antisemitische leuzen op muren, zoals ‘Free Palestine’ en ‘Boycot Israël’. Ik kon het niet meer aan.” Ze liet haar familie achter in Frankrijk om een nieuw leven te beginnen in Israël. “Ik ben nog jong en kwam alleen, maar ik ben dankbaar dat ik hier ben.” Ook Debbie Szasur liet weten diep geraakt te zijn: “Ik ben zo blij, je kunt het je niet voorstellen. Ik heb hier 45 jaar op gewacht.”
De immigratie vond plaats onder de Israëlische Wet op de Terugkeer, die Joden wereldwijd het recht geeft om zich in Israël te vestigen. Sam Grundwerg van de organisatie Keren Hayesod bevestigt dat het antisemitisme in Frankrijk een grote rol speelt: “Een rabbijn werd onlangs met zijn negenjarige zoon op straat in elkaar geslagen toen ze uit de synagoge kwamen. De dader vluchtte niet eens. Dat zegt genoeg over de situatie.”
Wat bijzonder is: deze groep vluchtelingen werd geholpen door een christelijke bediening. Larry Huch Ministries financierde de reis, vanuit een verlangen om Bijbelse profetieën te vervullen. “De Bijbel zegt dat wij als heidenen niet alleen de Joden zullen verwelkomen, maar hen op onze armen en schouders zullen dragen terug naar hun land”, aldus Huch, verwijzend naar Jesaja 49:22. “Ik zag hen in Frankrijk, bij de synagoge. Ik zag hen op het vliegtuig stappen, en ik omhelsde ze toen ze hier aankwamen. Het raakte me dieper dan ik had verwacht”, zegt Huch.
Voor Aurelia, een andere nieuwe immigrant, is de stap meer dan praktisch: “Israël is het land van mijn ouders, van mijn voorouders. Het is alsof de sjofar roept. Het is een innerlijke roeping. Ik wil mijn kinderen hier grootbrengen, als vrije Joden, omringd door mijn broeders en zusters.” Volgens Grundwerg is de steun van christenen essentieel: “Wij ervaren het niet als vanzelfsprekend dat deze christenen naast ons staan. Ware vriendschap wordt getest in moeilijke tijden, en dit zijn moeilijke tijden. We zijn dankbaar.”
Zoals Huch het samenvat: “Ze komen niet alleen voor een veiliger leven of betere toekomst voor hun kinderen. Ze komen thuis.”
Praatmee