Een aantrekkelijke kerk creëren met entertainment: goed idee?
Jaren geleden zat ik in een grote Christmas Spectacular. Een kerstdienst georganiseerd door een megakerk, compleet met rendieren, de kerstman, elfjes, en een spetterende productie met zang en theater. Veel mensen uit de buurt kwamen erop af, ook veel niet-christenen die de rest van het jaar geen voet in de kerk zouden zetten.
Er was ook kritiek, van andere christenen: waarom zo’n show organiseren? Paste dat wel bij de kerk en bij de sobere boodschap van Kerst? Door de leiders werd die kritiek als volgt beantwoord: ‘In 1 Samuel 16:7 lezen we dat de mens naar de buitenkant kijkt, maar God kijkt naar het hart. Vaak is dit een excuus geweest voor kerken om middelmatig te zijn, want God kijkt toch naar het hart? Maar er staat ook dat de mens naar de buitenkant kijkt. Laten wij dus de buitenkant zodanig organiseren, dat mensen erop af komen en dat vervolgens ook het hart van de mensen wordt bereikt.’ Destijds vond ik dit een briljante uitleg. Inmiddels denk ik er wat anders over. Heeft de kerk hiermee niet een grote vergissing gemaakt?
De verleiding van imitatie
Laten we het beestje bij de naam noemen: kerken willen relevant zijn. En dat is begrijpelijk. In een wereld waarin consumentengedrag alles bepaalt, lijkt het logisch om mensen te winnen met entertainment. Lichtshows, rookmachines en gelikte producties vullen stoelen. Maar het punt is: wat je wint met een gimmick, moet je blijven voeden met een gimmick. Is dat echt de rol van de kerk?
Praatmee