Er zitten in de documentaire best dingen waaraan je je zou kunnen ergeren. Bijvoorbeeld als hij opmerkt dat hij volgens teksten uit Leviticus gestenigd zou moeten worden. Hij kan weten dat niemand in reformatorische kring deze teksten zo leest. Of als hij met een oud-docent van de Driestar leest uit een beleidsnotitie van 13 (!) jaar geleden, terwijl algemeen bekend is dat deze reformatorische school daar allang afstand van heeft genomen. En zo zijn er nog wel een paar dingen.

Maar dat laat onverlet dat hij zich als tiener in de kerk en op school diep ongelukkig heeft gevoeld. Hij zegt in de documentaire dat het derde en vierde jaar van zijn vmbo-tijd de twee ongelukkigste jaren van zijn leven zijn geweest! Zijn homo-zijn was in zijn beleving iets dat er niet mocht zijn, een hemel-of-helkwestie (waarschijnlijk hel). Dan kun je als kerk of school nog zó gelijk hebben met je onderwijs over (homo-)seksualiteit, maar als dit daar het effect van is, heb je iets verkeerd gedaan.