Ruissen stelt deze vragen mede naar aanleiding van het nieuws dat in Nederland het aantal abortussen explosief is gestegen. In 2023 zijn bijna 40.000 prille levens gestopt in de moederschoot. Een grote stijging door de recente afschaffing van de verplichte bedenktijd. Ruissen: "De beschermwaardigheid van het leven staat onder druk, zéker dat van ongeboren kinderen. Nederland, en ook andere lidstaten in de Europese Unie, zouden moeten inzetten op hulp aan moeder en kind, niet op verruiming van de abortuswetgeving."

De schriftelijke vragen
In het EU-Verdrag staat dat de Europese Unie alleen handelt binnen de grenzen van de bevoegdheden zoals genoemd in het verdrag. Als de EU niet bevoegd is, dan blijft de lidstaat dat. Het maken van wet- en regelgeving rondom zwangerschap of abortus is een bevoegdheid van de lidstaten zelf. In art. 168 van het VWEU staat ook dat gezondheidszorg een bevoegdheid is van de lidstaten, hetzelfde geldt voor het strafrecht, hoofdstuk 4 VWEU. Desondanks ondersteunt en financiert de EU projecten, maatschappelijke organisaties, NGO´s en onderzoek naar seksuele gezondheid en reproductieve rechten binnen de EU.

1. Financiert of ondersteunt de Europese Unie projecten, maatschappelijke organisaties, niet-gouvernementele organisaties, lobbyorganisaties of onderzoeksinitiatieven in de lidstaten met als doel abortus te legaliseren, abortuswetgeving te verruimen of het laten uitvoeren van een abortus toegankelijker te maken?

2. Welke organisaties werden de afgelopen 5 jaar door de EU gefinancierd op het gebied van abortus of seksuele gezondheid en reproductieve rechten, voor welk bedrag?

3. Met welk doel financiert de EU deze organisaties, wat is de gewenste uitkomst?