De naam ‘Karmel’ komt van de Hebreeuwse woorden: ‘Kerem El’. Dat betekent letterlijk ‘wijngaard van God’. De Karmel is vanouds een gebied dat uitermate geschikt is voor de verbouw van druiven.

De Karmel is een prachtig natuurgebied. Dat gold ook al in de tijd van de Bijbel. Als koning Salomo bijvoorbeeld zingt over hoe mooi hij zijn geliefde vindt, dan vergelijkt hij haar met de schoonheid van de Karmel (Hoogl. 7:5).

Ligging
Aan de voet van het Karmelgebergte ligt de Jizreëlvallei. Bij helder weer kun je vanaf de Karmel Nazareth en de berg Tabor zien liggen. De Jizreëlvallei mondt bij Beth Sean uit in de Jordaanvallei.

Ten noorden van het Karmelgebergte ligt de vlakte van Akko. Akko is een gezellig havenstadje aan de Middellandse Zee. Bij helder weer zie je vanaf de Karmel in de verte zelfs de bergrug die de grens vormt tussen Israël en Libanon.

Ten zuiden van de Karmel ligt de Sharon. Sharon betekent in het Hebreeuws ‘vlakte’. De Sharon is de kustvlakte tussen de bergen van Samaria en de Middellandse Zee. In deze vlakte liggen grote, belangrijke Israëlische steden als Herzliya, Nethanya en Hadera.

De profeet Jesaja profeteerde trouwens al dat de Sharon weer een woonplaats zal worden voor het Joodse volk (Jes. 65:8-10).

Bekijk de video van De Verkenners:

Elia
Een belangrijke geschiedenis uit de Bijbel speelt zich af op de Karmel: de geschiedenis van Elia en de Baälpriesters (1 Kon. 18:17-46). De Heere liet op de Karmel zien dat Hij de enige ware God is. Na een gebed van Elia viel er vuur uit de hemel dat het altaar van Elia compleet verteerde.

Op de Karmel is een plaats met de Arabische naam ‘Muhraqa’. Dat betekent zoiets als: ‘de verbrande plaats’. Om verschillende redenen zou dat best de plaats kunnen zijn waar de bekende Bijbelse geschiedenis heeft plaatsgevonden.

Zo bevindt zich daar een oude waterbron. En we weten dat Elia voorafgaand aan zijn gebed tot de Heere het altaar natmaakt met water (1 Kon. 18:34-35).

Verder stroomt bij Muhraqa aan de voet van de berg de Kison. Bij die rivier doodde Elia de priesters van Baäl (1 Kon. 18:40).

Gebed
Elia klimt na het doden van de Baälpriesters weer naar boven. Op de Karmel bidt hij de Heere vurig om een einde aan de droogte; een droogte die dan al meer dan drie jaar duurt.

Elia bidt niet helemaal op het topje van de Karmel. Zijn knecht moet namelijk zeven keer verder omhoogklimmen om te zien of er al een regenwolk verschijnt boven de Middellandse Zee (1 Kon. 18:43).

Elia doet dat waarschijnlijk expres. De afgoden werden in Israël vaak op de top van een berg gediend en aanbeden. Zo’n plaats wordt in de Bijbel daarom een ‘hoogte’ genoemd.

Joden kozen vaak bewust niet voor de top van een berg om te bidden. Het was letterlijk zoals er staat in Psalm 130: ‘Uit de diepte roep ik tot U, o HEERE.’ Daarom ook stond de tempel in Jeruzalem bijvoorbeeld niet op de hoogste berg in de regio.

Het bevat een belangrijke les. Om tot de enige ware God te bidden is het niet nodig om je op te knappen en je beter voor te doen dan je bent. Je hoeft als het ware niet op te klimmen naar de hemel. Vertel God maar eerlijk wie je bent. Dan zal Hij horen, want de God van Elia leeft nog!

Deze informatie is afkomstig uit het informatieblad dat hoort bij deze video van De Verkenners. Klik hier voor meer informatie. De Verkenners is een gezamenlijk initiatief van Steunfonds Israël / Isaac da Costa, Stichting Steun Messiasbelijdende Joden en het Centrum voor Israëlstudies.