Nederlandse zorgverleners begonnen begin jaren negentig met het toedienen van puberteitsremmers aan een kleine groep jongeren met genderdysforie. De aanpak zou later bekend worden als het Dutch Protocol en internationaal navolging krijgen. In dit boekfragment beschrijft Gerrit Roorda hoe deze behandeling ontstond, welke criteria ervoor werden opgesteld en hoe puberteitsremmers een plaats kregen binnen de transgenderzorg.