Een bezoek aan de Grafkerk voelt voor veel protestantse christenen vervreemdend. Het decor en de spiritualiteit is heel anders dan zij zijn gewend. Om deze reden geven velen van hen de voorkeur aan een bezoek aan de Graftuin. Dat is begrijpelijk. De Graftuin is niet alleen een mooie plek, maar maakt ook beter zichtbaar hoe het graf van de Heere Jezus er waarschijnlijk uit heeft gezien

Historisch gezien heeft de Grafkerk echter betere papieren. De eerste kerk op deze plaats is op 13 september in het jaar 335 ingewijd. Bij recente onderhoudswerkzaamheden aan de Grafkapel is gebleken dat het cement van de graftombe ook dateert uit de vierde eeuw. En in de rotsen van de Vartan-kapel (een van de vele kapellen in de kerk) is ook een tekening aangetroffen die is gemaakt door christelijke pelgrims uit de vierde eeuw.

Golgotha
Rechts naast de ingang van de Grafkerk bevindt zich de rots Golgotha. Je bereikt Golgotha via een smalle wenteltrap.

De plek waar vroeger Golgotha zou zijn geweest, voldoet meestal niet aan de beelden die veel mensen van jongs af aan hebben meegekregen. De plaats waar het kruis van de Heere Jezus zou hebben gestaan, is nu rijk gedecoreerd en het ruikt er naar wierook.

Vroeger was het natuurlijk gewoon een rots. Slechts het topje van de rots is nog te zien. Dat gedeelte is overdekt met glas. De wanden van de ruimte zijn rijk versierd. Aan het plafond hangen tal van lampen. Vanwege de grote hoeveelheid toeristen is het normaal gesproken lastig om de ruimte goed te bekijken.

Bekijk de video van De Verkenners:

Graf van Adam
In de Grafkerk hebben veel plaatsen een symbolische betekenis. Dit betekent niet automatisch dat het verhaal wat over die plaats verteld wordt ook historisch gezien juist is. Een van die plaatsen is het graf van Adam.

Toen de Heere Jezus stierf aan het kruis vond er een aardbeving plaats. Volgens een oud verhaal scheurde ook de rots waarop Golgotha gelegen was. Als gevolg van de aardbeving werd een schedel zichtbaar; volgens het verhaal de schedel van Adam. Het verhaal vermeldt dat er vervolgens een druppel bloed van de Heere Jezus drupte op de schedel van Adam.

Het verhaal staat niet in de Bijbel. Historisch gezien is het ook uiterst twijfelachtig. Het verhaal helpt ondertussen wel om duidelijk te maken waarom de Heere Jezus moest sterven op Golgotha.

Door Adam, de eerste mens, is de zonde in de wereld gekomen. Alle mensen staat daardoor bij God in de schuld. Die schuld kunnen we niet zelf betalen. Daarvoor kwam de Heere Jezus. Alleen door Zijn bloed is er vergeving van zonden te verkrijgen.

Grafkapel
De belangrijkste plek van de Grafkerk is de Grafkapel. De kapel staat in het midden van een grote koepel. De kapel is gebouwd op de plek waar, naar verluidt, de Heere Jezus zou zijn begraven. Toen was het uiteraard nog gewoon een tuin, met daarin een nieuw rotsgraf.

Het is mogelijk om de Grafkapel te bezichtigen. Daarvoor is wel veel geduld nodig. Meestal staat er voor de ingang een lange rij. De ruimte is van binnen rijk versierd. Op de plaats van het vermeende graf ligt een zware marmeren plaats.

Ook voor de grafkapel geldt: het komt niet overeen met de beelden die veel christenen hebben van het graf van de Heere Jezus. Dat is te verklaren. Ook deze plek hebben mensen zo mooi mogelijk proberen te maken. Wat ondertussen als een paal boven water staat: het graf is leeg. De Heere Jezus is sterker dan de dood!

Graf van Jozef van Arimathea
In een naastgelegen ruimte -veel toeristen zien de plek over het hoofd- bevindt zich nog een bijzonder graf. Het bewuste graf geeft de bezoeker een betere indruk van hoe het graf van de Heere Jezus er ooit uit zal hebben gezien.

Het bewuste graf is uitgehouwen uit de rots. Volgens oude verhalen is het graf van Jozef van Arimathea. Hij zou daar door zijn familie zijn begraven, in de buurt van het graf dat oorspronkelijk voor hem was bedoeld; het graf waarin de Heere Jezus is begraven.

Tenslotte, zoals gezegd roept een bezoek aan de Grafkerk bij veel protestantse christenen vervreemding op. Dat is niet iets waar zij zich schuldig om zouden hoeven te voelen. Een zogenaamde heilige plaats maakt geen heilige mensen. Daarvoor is het werk van de Heilige Geest onmisbaar.

In dat geval is Banias echter ook de plek waar de psalmdichter zichzelf tot de orde riep: ‘Hoop op God!’ (Ps. 42:6 en 12) Daarin is een voorbeeld. Wie op God vertrouwt, zal niet beschaamd worden; daarvan was de psalmdichter overtuigd.

Deze informatie is afkomstig uit het informatieblad dat hoort bij deze video van De Verkenners. Klik hier voor meer informatie. De Verkenners is een gezamenlijk initiatief van Steunfonds Israël / Isaac da Costa, Stichting Steun Messiasbelijdende Joden en het Centrum voor Israëlstudies.