cip.nl is nu cvandaag.nl
Start gratis maand
Bart Bolhuis
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Dagelijks leven

31 mei 2022 door Bart Bolhuis

Waarom een 'genezingswonder' bij iemand met autisme voor kortsluiting in mijn hoofd zorgt

Een stralende kop en een zeiknat, vers gedoopt lichaam op mijn beeldscherm. Erboven staat in de titel: “Ik heb geen autisme meer”. Een moment van kortsluiting volgt in mijn hoofd. Het is nogal intrigerende informatie. Informatie waar je zorgvuldig mee moet omgaan.

cvandaag Premium logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door cvandaag Premium lid Patrick Simons.

Word ook lid

Verhalen van genezing zijn heel persoonlijk, en kennen een complexe context. Verhalen van genezing zijn ook heel divers en passen niet in een mal. Wonderen noemen we ze ook wel in christelijk jargon. Iets abnormaals gebeurt.

Werkt er bij Frontrunners toevallig een psychiater? Is er gebruik gemaakt van een controlegroep?

Over het levensverhaal van de verwonderde persoon kan en wil ik niets zeggen. Ik ken hem niet. Maar het deel van de autismegenezing blijft nogal bij mij hangen. Het zou gebeurd moeten zijn bij een dienst van Tom de Wal (voorzitter, penningmeester en secretaris van Frontrunners Ministries). Hoe zou dit precies gegaan zijn, vraag ik me dan af. Had de persoon een medische diagnose meegenomen? Of werkt er bij Frontrunners toevallig een psychiater? Hebben ze een tijd lang met hem meegelopen en een verslag gemaakt van zijn symptomen? Is er gebruik gemaakt van een controlegroep?

Integendeel. Het lijkt eerder vingerknipwerk geweest te zijn.

Daar ligt de eerste oorzaak van de kortsluiting. Wat ik weet van autisme is dat het vrij ingewikkeld is om vast te stellen. Wetenschappers zijn het niet eens over de exacte criteria, vandaar dat men liever spreekt over het autismespectrum. Daarnaast is er ook nog eens discussie of het we het een stoornis moeten noemen. Misschien is het beter om te spreken over een ander neurotype, die juist ook weer bepaalde unieke mogelijkheden met zich meebrengt. Dat brengt vervolgens de vraag op of autisme eigenlijk iets is wat je kunt genezen. Waarschijnlijk niet dus.

Meer durf ik er niet over te zeggen. Ik ben geen psycholoog. Maar dat is Tom de Wal ook zeker niet. En daarom vind ik het eigenlijk best wel schandalig dat onder zijn bestuur de indruk wordt gewekt dat autisme te genezen is en dat het dan ook nog eens de wil van God is. In Gods koninkrijk zijn autisten blijkbaar niet welkom volgens hem. Het lijkt me bijzonder kwetsend voor autisten die bij God willen horen, en niet voldoen aan Toms ‘normaal’.

De vader van deze theologische gedachte is de wens en niet de God van de Bijbel. 

Frontrunners Ministries begeeft zich op meer glad ijs. Naast de psychologie nemen ze ook een loopje met de theologie. Dat is de andere oorzaak van mijn kortsluiting. Met heel veel overtuigding en absoluutheid weten ze je precies uit te leggen wat de Bijbel zegt over ongeveer alles. Er is een schrijnend gebrek aan nuance en nog meer aan theologische waarborg. Dit is helaas typerend voor ook heel veel andere bewegingen binnen evangelisch Nederland. Ze worden vaak aangevoerd door een charismatische leider (mannelijk enkelvoud), hebben een ondoorzichtige boekhouding en brengen een ongekend stellige boodschap.

De triomfantelijke, succesvolle, autoritaire leider presenteert een triomfantelijke, succesvolle, autoritaire God. Maar de Vader van die gedachte is de wens en niet de God uit de Bijbel. God openbaart zich in Christus als kwetsbaar en zachtmoedig. Genezend ja, maar bovenal (mee-)lijdend. Jezus werd gekruisigd, en Hij deed er niks aan, zelf de Vader hielp Hem niet. 

En is dat niet het wonder? Dat het ogenschijnlijke verlies van God ervoor heeft gezorgd dat zovelen door Hem zijn aangeraakt. Dat de geest van Christus, de gezindheid van zelfopofferende liefde, sinds het kruis zijn gang gaat in de wereld, en hier en daar mensen voor zich wint. Dat iemand soms herstel ervaart, vernieuwing, verandering, daar waar het niet werd verwacht. Zoals die eerder genoemde stralende jongeman.

Als we Gods wonder gaan claimen wordt verwondering zomaar verwonding. 

God associeert zich met de arme, niet met de rijke. Met de verliezer, niet met de winnaar. Met de zieke, niet met de gezonde. Met de outsider, niet met de insider. Met de autistische persoon, niet met de neurotypische persoon.

Daar mogen we ons over verwonderen. Maar als we Gods wonder gaan claimen, als we het opeisen, afdwingen en toe-eigenen; als we Hem in de mal van ons normaal drukken, dan wordt verwondering maar zo verwonding. En dan zijn we heel ver van (het vader)huis.

Bart Bolhuis studeert Theologie aan de Theologische Universiteit Apeldoorn. Bovenstaande column kwam ter sprake in de CIP Podcast. Beluister het fragment vanaf minuut 29:

cvandaag Premium logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor cvandaag Premium

Je las net een gratis cvandaag Premium artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Praat mee

Alleen cvandaag Premium leden kunnen reageren op artikelen. Word ook cvandaag Premium lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen

Reacties

Jammer dat Gods grootheid in twijfel wordt getrokken. God wil mensen genezen en vrijmaken van gebondenheden. En dat gebeurt ook, ook in diensten van Tom de Wal. Ook ik weet dat deze broeder niet volmaakt is, maar ik heb inmiddels 5 boeken van hem gelezen die mij bijzonder hebben aangesproken en mij hebben uitgedaagd en mij versterkt hebben in mijn geloof, ook in bevrijding en genezing. Ik vind het erg goedkoop om een medegelovige die door God gebruikt wordt, weg te zetten als een triomfantelijke, succesvolle, autoritaire leider.