Dr. G. A. van den Brink keert zich tegen de min of meer gesystematiseerde visie op de heilsweg die hij breed in de gereformeerde gezindte meent aan te treffen. Daar zou volgens hem  het rationalisme of de verstandelijke doordenking en ordening theologisch wanorde hebben gebracht. Met zijn bedenkingen is op zich niks mis, ware het niet dat hij in dezelfde fout valt als waar hij de bedenkers van het verdachte verschijnsel van beticht. Jawel, een exclusief rationele of verstandelijke doordenking. Ik mis bij hem in hoge mate een spirituele doordenking van de orde van het heil en de dienovereenkomstige toepassing (applicatio salutis).