Corine startte zelf de woonvoorziening op in 2021. “Voor zowel bewoners als medewerkers was het een onrustige tijd toen de zorginstelling begin dit jaar failliet ging. Ik hoopte toen al dat Eleos het zou overnemen, zeker omdat het qua identiteit goed op elkaar aansloot. We geven hier namelijk een breed-christelijke invulling aan de woonvorm. Ik ben heel blij dat Eleos mij toen een baan aanbood zodat ik kon blijven doen wat ik deed.”

Wat houdt die christelijke invulling van het werk precies in?
“We lezen uit de Bijbel met de bewoners en proberen daar ook uitleg bij te geven. We vertellen hen dat God nabij is en voor hen zorgt. De cliënten hebben vaak veel meegemaakt en last van trauma’s. Ze hebben een heel leven achter de rug. Soms is er onrust bij een van hen en dan bidden ze voor elkaar. Maar ze bidden bijvoorbeeld ook voor de groepsleiding, dat onze medewerkers weer veilig thuis mogen komen na het werk. Ook wordt er in overleg met elkaar besloten waar we naar de kerk gaan op zondag."

Wat vindt u zo mooi aan dit werk?
“Het gaat dus om bewoners die al een lange weg hebben afgelegd. Vaak hebben ze al allerlei woonvoorzieningen meegemaakt waarbij het uiteindelijk niet goed ging. Hoe mooi is het dan als ze hier wel de rust vinden en we met hen kunnen gaan kijken naar zinvol werk waarin ze ook een stukje waardering vinden? Soms gaat het maar om twee dagdelen, meer kunnen sommige bewoners niet aan. Maar je kunt dan bijvoorbeeld met ze koken, zodat ze daar ook een bepaalde voldoening en waardering uithalen. Voor die cliënten die eigenlijk nergens een plekje kunnen vinden, doe ik dit werk het liefst.”

Hoelang bent u al actief in de zorg?
“Al heel lang. Ik ben begonnen op de werkvloer en toen van teamleider naar manager gegaan. Ik hou van pionieren, dingen opzetten en na verloop van tijd weer iets nieuws oppakken. Daarom past deze periode ook heel erg goed bij mij. Ik ben hier niet degene die alleen maar achter zijn bureau zit, ik werk gewoon mee en wil er in geval van nood zijn en rust uitstralen. Je kijkt met elkaar naar de verschillende behoeften die er zijn en stemt die zo goed mogelijk op elkaar af.”

Wat zijn uitdagingen in uw werk?
“De kunst is om te zien in hoeverre cliënten zelf de regie kunnen houden. Wat kan iemand zelf en met welke problemen worstelt iemand als het niet lukt? Hoe kan het dan wel? Als je daar samen naar kijkt kunnen er verschillende oplossingen zijn, soms is er sprake van angst en kun je iets samen doen of ergens in meelopen. Als je na de onrust die een dag met zich mee kan brengen uiteindelijk weer in alle rust naar je kamer gaat ‘s avonds en je daar veilig voelt, is het een goede dag geweest. Soms zijn er ook conflicten die pas de volgende dag opgelost kunnen worden, dan maak je daar samen afspraken over.”

Hoelang blijven de bewoners hier gemiddeld?
“Ze wonen hier in principe permanent. Er is een bewoner die hier nu tweeëneenhalf jaar woont en een andere woont hier nu bijna een jaar. Ze mogen hier oud worden. De twee dames die hier nu zitten zijn in de vijftig en willen hier voor altijd blijven wonen. Er is hier plek voor twintig mensen, dus het gebouw is groot genoeg en dat geeft veel rust. Ze kunnen gewoon naar de supermarkt in het dorp lopen als ze willen. Er zit hier ook een jongen van 17 die toen hij hier kwam heel agressief was, zowel verbaal als fysiek. Maar door de juiste behandeling is er nu structuur en duidelijkheid in zijn leven gekomen. Hij gaat vier keer per week naar de zorgboerderij en kan inmiddels aangeven wanneer hij niet lekker in zijn vel zit. Dan praten we daar rustig over. Omdat hij nu pas 18 is weet ik niet hoelang hij hier zal blijven.”

Maak je je zorgen over de toekomst, of de bezetting qua personeel gewaarborgd kan blijven? Je hoort vaak over grote tekorten in de zorg.
“Op dit moment zijn er twee collega’s bijgekomen die het echt leuk vinden om mee te bouwen aan deze woonvoorziening. We willen hier een kringloop opzetten waarmee je ook weer mensen naar binnen haalt en de sociale contacten en betrokkenheid in de buurt vergroot. Maar, zoals overal in de zorg, is en blijft personele bezetting inderdaad een punt van zorg.”

Is er hier ook een wachtlijst voor de bewoners?
“We hebben hier nu nog veel plek, dus wanneer mensen ons bellen gaan we gelijk met hen in gesprek. Eind november komt er een nieuwe cliënt bij en in december en januari verwachten we er ook weer twee. Ik ben daar blij mee want dat is goed voor het groepsgevoel. We hebben nu vier cliënten en elke cliënt doet weer iets met de dynamiek. Het is belangrijk om een bewoner goed te leren kennen, dus het zou mooi zijn als er elke maand iemand bij komt. We proberen als team echt een beschermende muur rondom de cliënten op te bouwen. Hou je van pionieren en wil je hieraan meewerken? Dan moet je bij ons zijn.”