‘Dopen en hoe je gedoopt bent is van ondergeschikt belang’, schrijft u. Waarom?
“Sommige mensen benadrukken hoe belangrijk het is om op een bepaalde manier gedoopt te worden. Dit werkt mijns inziens twee kanten op. Evangelische gemeenten die willen dat nieuwe leden met een reformatorische achtergrond zich laten dopen, alsof hun geloofsbelijdenis onvoldoende is. En aan de andere kant evangelische christenen die zich aansluiten bij een traditionele kerk en daar tegen muren oplopen. Het is heel eenvoudig: Op de oordeelsdag wordt niet naar de wijze van je doop gevraagd. Laat de doop dan ook geen struikelblok zijn!”

Marcus 16:16 wordt regelmatig aangehaald in gesprekken over de doop: ‘Wie gelooft en gedoopt is zal gered worden, maar wie niet gelooft zal worden veroordeeld.’ Wat heeft dit bijbelvers tot ons te zeggen?
“Niet degenen die niet gedoopt zijn worden veroordeeld, maar diegenen die niet geloven. Het gaat dus niet om de wijze van je doop. Het is ook geen bewijstekst voor de doop op grond van geloof, want toen Jezus dit zei had Hij het tegen de discipelen die de wereld in mochten gaan om mensen op te roepen om te geloven in Jezus Christus. Als je het zendingsbevel wegdenkt, zou je zomaar de conclusie kunnen trekken dat dit Bijbelvers een kerkordelijke status heeft.”