“Het belangrijkste is te bidden om een volledige oplossing en einde aan het bloedvergieten”, liet een kerkleider weten aan Open Doors. “De situatie is moeilijk. Bid dat er een einde komt aan de oorlog. Er zijn zoveel slachtoffers! Bid voor die gezinnen, om Gods troost voor hen.”

Nagorno-Karabach is al decennialang een twistappel tussen Armenië en Azerbeidzjan. Sinds 1988 vochten beide landen er twee oorlogen over uit. De eerste (1988-1994) eindigde in het voordeel van het christelijke Armenië, waarbij de enclave zichzelf onafhankelijk verklaarde van Azerbeidzjan. In de jaren erna sudderde het conflict door, met duizenden doden aan beide zijden.

In 2020 heroverde Azerbeidzjan delen van de enclave en sloot eind vorig jaar de Lachin-corridor af. Deze smalle bergpas was de levensader van 120.000 Armeniërs in Nagorno-Karabach met Armenië. Eind september lanceerde Azerbeidzjan een offensief om de enclave volledig onder controle te krijgen. De Armeense troepen waren daar niet tegen opgewassen en moesten toestemmen in een bestand en ontwapening.

Etnische zuivering
Hoewel Azerbeidzjan een vreedzame integratie belooft, vrezen veel Armeniërs voor hun veiligheid als minderheid in het islamitische Azerbeidzjan. Duizenden zijn al op de vlucht geslagen naar Armenië. De Armeense regering vreest dat er een etnische zuivering in de enclave gaat plaatsvinden.

“Het is nog te vroeg om die conclusie te trekken”, meent Open Doors-analist Rolf Zeegers. “Beide kampen vertrouwen elkaar totaal niet. Veel Armeniërs zijn van plan uit de enclave te vertrekken, omdat ze niet geloven dat Azerbeidzjan zich houdt aan zijn beloftes. De spanning blijft sluimeren. Laten we daarom bidden dat de Here God Zijn kinderen in de regio blijft beschermen zodat zij in vrede kunnen leven.”

Dit artikel is overgenomen van de website van Open Doors.