Na haar marinetijd ging ze naar de universiteit. Ze genoot ervan als ze het geloof van christenen onderuit kon halen door de wetenschap. "Ik haatte het wanneer mensen over Jezus spraken. De duivel had het voor het zeggen in mijn leven. Ik vond dat mensen die religieus waren, hun leven verkwanselden. In mijn ogen was religie door de mens ontworpen om mensen te schaden."

In 2017, in haar tweede jaar op de universiteit, gebeurde er iets bijzonders. De wetenschap bevestigde niet langer haar atheïsme, maar begon het te ondermijnen. "Ik begon te beseffen dat het onmogelijk was dat biologische moleculen met een astronomisch aantal atomen, “vanzelf” met een uiterste precisie zijn geordend. Eigenlijk wilde ik mij deze vragen niet stellen, maar ik kon ze ook niet ontlopen."

Professoren wisten het ook niet
Ze legde haar vragen voor aan de professoren. Ze vroeg aan hen: "Wat was er eerder: het bloed of het hart dat het bloed door het lichaam pompt? Is het de huid die alle organen bij elkaar houdt? Hoe kan een grote knal, de zogenaamde Big Bang, leiden tot levende en ademende wezens die ook nog van elkaar kunnen houden?"

Haar professoren hadden geen antwoorden op deze vragen. Vandaar dat ze tot de conclusie kwam dat er iemand van buitenaf moet zijn die dit alles ontworpen heeft, met een speciaal doel. En misschien zou dat wel de God van de christenen zijn, zo bedacht ze zich.

Toen, op een dag, bad ze tot God, hoewel ze dit nog geen gebed noemde. Ik zei: "God, als U bestaat, zou U dan niet willen dat ik U leer kennen? Ik wil niet respectloos zijn, maar wilt U mij een teken geven, zodat ik zal geloven?"

Op dat moment gebeurde er niets, maar wel in de maanden erna. In dromen zag ze bijvoorbeeld Bijbelteksten.
Toch wilde ze vooralsnog niets van het christelijke geloof weten. Ze onderzocht eerst alle andere religies: hindoeïsme, islam, boeddhisme en nog wel meer. Pas als allerlaatste opende ze de Bijbel. En wat ze las, raakte haar direct.

Anorexia en bulimia
"Ik begon de Bijbel te bestuderen en leerde veel over Jezus en over de betekenis van Zijn leven, dood en opstanding."
Ondertussen worstelde Mariah ook met anorexia en bulimia. "Op een gegeven moment was ik werkelijk wanhopig. Ik besefte dat dit een ziekte, een verslaving was. Ik moest hard huilen en riep in mijn nood: “Jezus, alstublieft, help me!”

Deze keer antwoordde Hij direct. Ik kan het niet onder woorden brengen wat er gebeurde. Ik ervaarde liefde, liefde van Iemand. Ik wist zeker dat het Jezus was. En op dat ene moment verdwenen anorexia en bulimia uit mijn leven. Ik wist dat ik genezen was. Deze duisternis, deze druk die jaren over mijn leven had gelegen, was weg, in één ogenblik. Die eerste nacht daarna sliep ik zo goed, als ik jaren niet meer had geslapen. En een paar dagen later kwam ik tot geloof in de Heere Jezus."

Aanvankelijk was Mariah terughoudend om haar getuigenis online te delen, omdat ze bang was voor heftige reacties van haar atheïstische vrienden. "Ik wist wat me te wachten stond. Ik wist dat mensen me waarschijnlijk zouden uitlachen. Ik heb het geaccepteerd. Ik weet wie ik vroeger was. Ik zou zo iemand ook hebben uitgelachen. Maar het kan me niet meer schelen. Ik zal nooit vergeten wat Hij voor mij gedaan heeft. Ik zal altijd bij Hem in de schuld staan. Dit is slechts een klein deel van mijn grote dankbaarheid voor wat Hij voor mij heeft gedaan."

Bovenstaand verscheen via God Reports in de nieuwsbrief van Dirk van Genderen.