In deze aflevering van Heilige Grond wordt ingegaan op lijden als thema in de muziek. Wat is dat toch, dat de Matthäus Passion in ons seculiere Nederland zoveel mensen blijft aanspreken? Waarom zijn pijn, lijden en depressie ook altijd een dominant thema geweest in de popmuziek? Zijn het de teksten die herkenning en erkenning oproepen, of gaat het juist om wat niet onder woorden gebracht kán worden, wat de muziek doet? Is de muziek een manier om ons met de werkelijkheid van lijden te verbinden, of daar bovenuit te stijgen?