Gerda deelt haar indrukwekkende verhaal via het platform Xpedition Glory. "Ik heb eigenlijk een vrij normaal leven gehad. Ik ben opgegroeid met een broer, met een vader en een moeder. We gingen altijd naar de kerk. Aan de buitenkant leek het allemaal best in orde, maar van binnen heb ik mij eigenlijk van kinds af aan anders gevoeld. Ik had niet altijd zin in het leven en ik voelde mij anders", vertelt Gerda.

Gerda werd al op jonge leeftijd opgenomen in een GGZ-instelling, vertelt ze. Tijdens haar opname ontdekte ze echter van anderen hoe je op verschillende manieren je eigen leven kan beëindigen. "Ik heb met van alles geëxperimenteerd en kwam drie keer in het ziekenhuis terecht. Na de derde poging, nadat ik letterlijk op mijn knieën lag en ik tot God zei: 'Heer, neem mij maar, ik trek het niet meer', werd ik toch weer wakker in het ziekenhuis. Ik was zeer teleurgesteld, ik had mensen weer pijn gedaan en je moest weer opkrabbelen."

"Vanaf dat moment dacht ik: ik moet het niet meer zo gaan doen. God heeft blijkbaar toch iets voor met mijn leven. Ik mag mijn leven anders gaan leven. Ik wilde mijzelf uiteindelijk een kans geven. Ik dacht: misschien als ik wat ouder ben, dat het dan wat beter gaat. Op een gegeven moment zei ik: God, als ik 40 ben en het nog steeds zo is dat ik steeds maar moet vechten tegen die doodswens, dan zoek ik naar een manier waarbij je in een keer dood bent."

Even later kwam Gerda in aanraking met de Moziaek-gemeente. Ze hoorde een preek van voorganger en zanger Kees Krayenoord. "Hij zei dat God nog niet klaar is met je leven. Dat kwam zo binnen dat ik uiteindelijk steeds vaker naar de Mozaiek ging. Ze raadden mij aan om naar een 'vrij-zijn' conferentie te gaan en zo ben ik daar vervolgens gekomen."

"Na ongeveer vijf sessies werd er op de tweede dag gezegd: 'Dit is geen bevrijdingsconferentie, maar een gewone conferentie'. Het mooiste was wel dat er daarna direct iemand naar mij toekwam en mij out of the blue een omhelzing gaf. Ze zei: 'God heeft jou je hele leven al gezien, Hij is bij je.' Die kwam behoorlijk binnen", zegt Gerda terwijl ze emotioneel wordt. "Op dat moment wist ik het: volgende maand is mijn bevrijdingsconferentie. Nu gaat het gebeuren, God maakt mij klaar."

Tijdens een volgende conferentie die Gerda bezocht, vond haar bevrijding plaats. "We kwamen bij het programmaonderdeel 'het wonder van bevrijding', waarin er werd uitgelegd wat bevrijding eigenlijk is en waar je allemaal aan vast kan zitten. Iets wat niet van jou is, maar wat je wel meeneemt en waar je je niet van bewust bent. Op dat moment realiseerde ik mij dat ik een soort vloek van de dood vanuit de familie had meegekregen en dat dit al die jaren aan mij getrokken heeft."

"Toen ik mij daar bewust van werd en er gebeden werd, ben ik naar voren gelopen. Ik werd daar letterlijk van die vloek bevrijd. Op dat moment mag je met je handen open staan en mag je ontvangen. Uiteindelijk kwam er een vrouw naar mij toe en die zei: 'Ik zie dat je een hele zware last hebt, maar weet dat God je heeft aangeraakt. Geloof erin, je bent echt bevrijd.'

"Daarna dronk ik thuis wat samen met een vriendin en hadden we het er nog even over. Ik liep vervolgens naar mijn 'voorraadje', wat ik eigenlijk al een beetje had opgebouwd om mijzelf in elk geval te verdoven op het moment dat het zover zou zijn. Want ik was inmiddels 37. Maar out of the blue gooide ik het ineens weg."

"Ik zei nog tegen mijn vriendin: ik ga hier niet zoveel spijt van krijgen. Het gebeurde gewoon en op dat moment voelde het ook heel echt goed om te doen. De dag erna dacht ik ook van: wauw, het trekt niet meer aan mij. Stapje voor stapje bracht mij dat meer en meer tot het besluit om mij te laten te dopen. Hoewel het een hele strijd was, heb ik mij uiteindelijk laten dopen. Ik mocht letterlijk mijn oude leven afleggen en in een nieuw leven opstaan. Dat ik er nu nog ben en nu mag leven met alle nieuwe dingen om mij heen is gewoon een wonder."

Benieuwd naar de volledige video? Deze is hieronder terug te zien.