Jaren geleden, toen ik nog als praktiserend homoseksueel leefde, date ik korte tijd met een uitzonderlijk getalenteerde Hollywoodproducent. Hij maakte ondanks een deal met een gerenomeerde studie en sleepte een buitengewone hoeveelheid geld binnen. Toen hem gevraagd werd wat hij ermee van plan was te doen, gaf hij aan het geld te besteden aan het promoten van LHTBQ+ helden en heldinnen. Zijn pogingen zullen de doorsnee mens verder verblinden en in verwarring brengen. Ook in de kerk is dit één van de meest lastige discussies van deze tijd. En dat zijn dus nog maar de plannen van één persoon.

Rachel Gilson zal echter niet één van die mensen zijn die hij zal gaan promoten.

In haar debutboek: 'Born again this way: Coming out, Coming to Faith en hoe nu verder', verkent Gilson het onderwerp homoseksualiteit door een christelijke lens. Vanwege de vele verhalen waarin homoseksualiteit omarmd en gevierd wordt, neemt het verhaal van Gilson een belangrijke plek in, die een heldere waarheid schenkt aan een wereld in twijfel.

Contraculturele getuigenis
Gilsons verhaal gaat tegen de dominante cultuur en het algemeen geaccepteerde verhaal dat homoseksueel gedrag goed en te rechtvaardigen is. Als iemand die zich aangetrokken voelt tot hetzelfde geslacht, kreeg Rachel op haar middelbare school een relatie met een ander meisje. Ze dacht toen nog dat het christendom stom en gemeen was. Want waarom haten christenen homoseksuelen?

Maar daar kwam op een dramatische manier verandering in toen ze startte aan de Universiteit van Yale. Haar relatie strandde en Gilson was compleet teneergeslagen. Een college over René Descartes zette haar ertoe aan om naar de waarheid te gaan zoeken. Toen ze in het geheim een gestolen boek van C.S. Lewis las, 'Onversneden christendom', kwam ze tot geloof in Jezus Christus. Ondanks dat haar voorkeur voor vrouwen niet verdwenen is, gelooft ze dat Jezus ons gehoorzamend vertrouwen waard is. Ze wil haar kruis op zich nemen en zijn onderwijs over seksualiteit navolgen.

In het eerste hoofdstuk van haar boek gebruikt Gilson het verhaal van Eva in de tuin en Gods verbod op het eten van de boom, met grote gevolgen. Ze helpt ons begrijpen waarom ze direct na haar bekering ervoer dat homoseksualiteit zondig is. Ook al lijkt dit voor velen nogal arbitrair of oneerlijk vandaag de dag.

Gilsons eerlijkheid over haar momenten van vallen en opstaan zal als balsem werken voor bezwaarde christenen die terugvallen in zonde en zichzelf pijnigen met veroordeling. Ze biedt een praktisch advies aan de hand van Jakobus 1:12-18. Ze benadrukt ook het belang van een christelijke gemeenschap wanneer iemand terugvalt in zonde. Want de zonde houdt ervan om in het verborgene te groeien. Ik ben het er roerend mee eens. Als ik spreek in kerken of op universiteiten dan moedig ik gelovigen aan om hun zorgen te delen, zeker als het om de last van homoseksualiteit gaat. Spreek daarover met een goede vriend of een pastor in de kerk. Dat is van levenswaarde. Satan houdt ervan om in het duister te werk te gaan omdat hij de prins van de duisternis is.

De schoondheid van het alleenstaand zijn... en het huwelijk
Gilson kijkt serieus naar het alleenstaand zijn, ze geeft daarmee aan dat in kerken het huwelijk wordt verheerlijkt. Wanneer een homoseksueel zich bekeerd dan zegt de Bijbel niet per se dat hij of zij deze verlangens in moet ruilen voor heteroseksuele gevoelens. Maar dat iedere zonde en ieder zondig verlangen moet worden weerstaan. Ze wijst homogenezingstherapie af als een vals evangelie, ondanks dat ze zelf met een man trouwde op jonge leeftijd. 

Gilson brengt een fris en gebalanceerd inzicht in hoe we over leven als single en het huwelijk kunnen denken. Ze marginaliseert de schoonheid van het huwelijk op geen enkel punt. In feite illustreert ze juist de schoonheid ervan op een bijzondere manier door Efeze 5:22-33 te ontleden. Daarnaast maakt ze een briljante verbinding tussen Genesis 1 (ga heen en vermenigvuldig uzelf) met de wedergeboorte in een nieuw en permanent gezin van de kerk, met daarbij de ultieme realiteit van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.

Afstraffen van de revisionisten
Gilson haalt ook verwoestend uit naar revisionisten die zeggen dat de teksten in de Bijbel herzien moeten worden omdat deze niet echt zouden tonen dat homoseksualiteit een zonde is. "De woorden in de Bijbel over leven en seksualiteit zijn in elke cultuur en in elke eeuw tot aanstoot geweest. Mensen proberen God te redden van zijn slechte imago." God heeft geen redding nodig, wij wel! Daarnaast pareert ze ook het feit dat de Bijbel arbitrair en gemeen zou zijn. Waarbij ze het 'Love is love'-mantra ontleed.

Gilson benadrukt daarnaast de goedheid van een gelijkslachtige relatie tussen broers en zussen in Christus. Vriendschap is een reddingsboei voor de mensen die worstelen met homoseksuele gevoelens. Ze verzet zich tegen bekende christenen die pleiten voor acceptatie van homorelaties. Ze noemt dat gevaarlijk. Net als christenen die zichzelf neerzetten als 'queer christenen'. 

Ze schrijft duidelijke en heldere taal, balancerend tussen waarheid en genade. Haar visie en genuanceerde benadering zullen je helpen om Gods goedheid in de ethiek van de Bijbel te gaan zien. Dit boek zal christenen helpen beter om te gaan met dit lastige onderwerp. Het boek is een zegen omdat het correspondeert met het verhaal van iedere christen. Onze cultuur identificeert ons met hoe we worden geboren; Gilson laat ons zien dat wat er werkelijk toe doet wedergeboorte is.