Tot verdriet en woede van veel evangelicale christenen in Amerika en elders heeft Donald Trump het Witte Huis, centrum van wereldmacht, moeten verlaten. Daarmee is hun steun voor de gedachtenwereld van Trump niet geëindigd. Het ‘Trumpisme’ is springlevend, ook onder christenen in Nederland.

Terecht stemmen zij in met Trumps verdediging van bepaalde bijbelse waarden, bijvoorbeeld de onaantastbaarheid van het leven in de moederschoot en van het heteroseksuele huwelijk. Het valt echter moeilijk te ontkennen dat het door evangelicalen gesteunde Trumpisme niet bepaald staat voor de inhoud van het Evangelie. De Goede Boodschap van de Schrift is die van de genade van Jezus Christus, de liefde van God de Vader en de troostvolle gemeenschap van de Heilige Geest. Daarin gaat het om waarheid, vrede, liefde, vergeving, verzoening en zicht op het Koninkrijk van God, dat niet van deze wereld is. Het Trumpisme wordt echter – afgezien nog van de in het oog lopende leugens van zijn stichter – in belangrijke mate gekenmerkt door zaken die onmogelijk met Gods Koninkrijk in overeenstemming zijn te brengen. Want, in tegenstelling tot de aard van het Koninkrijk, strijden in het Trumpisme idealen van extreem nationalisme, racisme, christenzionisme, individualisme en materialisme om de voorrang.

Christenen die desondanks Trump als een soort Messias beschouwen en het Trumpisme integraal blijven verdedigen, brengen de integriteit van het Evangelie voor het oog van de wereld schade toe. Sommige beruchte ideologieën uit het verleden hebben de wreedheid en goddeloosheid getoond waartoe een beweging als het Trumpisme kan leiden.

Een ‘ramp’
Mag ik u in dit verband uitnodigen om te luisteren naar een commentaar waarin het Trumptijdperk in bijbels licht wordt geplaatst? Het is uitgesproken op 20 januari 2021, de dag van het afscheid van Donald Trump als president van de Verenigde Staten. Spreker is de Zuid-Afrikaanse zendingspredikant in Namibië, Johannes de Koning. Hij ziet het effect van Trump als een ‘ramp’ voor het missionaire getuigenis en waarschuwt christenen ernstig tegen de gevolgen ervan. Het rustig uitgesproken Afrikaans is voor Nederlandse oren met enige moeite goed verstaanbaar: Trump – Wat nou? Gaat die son sak oor ‘Christen Amerika’? (Trump – Wat nu? Gaat de zon onder voor ‘christelijk Amerika’?). De inhoud spreekt voor zich.

Trumpisme en profetie
Veel evangelicalen in Amerika en elders hebben, onder verwijzing naar bijbelse profetieën, rotsvast geloofd dat Donald Trump de verkiezingen zou winnen en een glorieuze tweede termijn zou ingaan. Sommigen geloven nog steeds in zijn terugkeer in het Witte Huis, hetzij door goddelijk ingrijpen in 2021, hetzij na de volgende verkiezingen in 2024. Graag vraag ik in dit verband uw aandacht voor de Amerikaanse theologen Justin Peters, Nathan Busewitz, e.a., die aantonen dat zulke verwachtingen niet op de Bijbel gegrond zijn, maar te maken hebben met valse profetie. Zij leggen dat uit in de deze video. De paar uur die het beluisteren kost, is de moeite waard.

Christenzionisme en profetie
De commentaren van Peters en Busewitz beperken zich tot het ontmaskeren van het Trumpisme, dat met name voorkomt in de charismatische sector van het Amerikaanse evangelicalisme. Maar ze impliceren tegelijk een duidelijke waarschuwing aan het adres van het christenzionisme (of in algemenere zin het israëlisme), een stroming die in evangelicale kringen in Amerika en Europa (incl. Nederland) en elders veel aanhangers heeft. Christenzionisten menen dat de oudtestamentische profetieën aan het huidige Israël en het Joodse volk een uitzonderlijker religieuze status geven in Gods heilsplan dan aan andere volken. De evangelicalen van het Trumpisme zijn niet zelden ook die van het christenionisme. De manier waarop ze omgaan met bijbelse profetie vertoont in ieder geval verwantschap.

Jood en heiden
Met de christenzionisten verafschuw ik het antisemitisme. Maar ik denk dat ze worden gemotiveerd door een riskante Israëlliefde, die niet losstaat van etnische voorkeur en dat uiteindelijk het weer aanzwellende antisemitisme in de kaart speelt. Hun extravagante religieuze waardering voor het nabijbelse Israël druist in tegen de centrale en wezenlijke plaats van Christus in de hele Schrift, die het oudtestamentische Israël tot vervulling en voltooiing heeft gebracht. In Christus zijn Gods heilsbeloften immers verbreed naar de hele wereld van ‘Jood en heiden’. Jezus en de apostelen hebben het nergens over een toekomstige nationale bekering van Israël en als gevolg daarvan een bloeitijd voor de Kerk, laat staan over een 1000-jarige Christusregering vanuit Jeruzalem. Ze spreken wel over het Koninkrijk van werkelijke vrede dat er al is en dat nog komt in en voor allen uit alle volken die in Christus geloven en dat compleet zal worden bij de wederkomst. Binnenkort zal ik in een nog door CIP.nl te publiceren interview ingaan op het christenzionisme.

Dr. Steven Paas is theoloog. Hij publiceert over o.a. kerkgeschiedenis, zending en opvattingen over de verhouding tussen het Oude en het Nieuwe Testament.