Wat de vragensteller schrijft doet de hervormde emerituspredikant denken aan David. In Psalm 22:3 zegt hij: 'Mijn God, ik roep overdag, maar U antwoordt niet, en 's nachts maar ik vind geen stilte (rust).' Nu zou eigenlijk ook het hele tekstverband er bij betrokken moeten worden, maar dat voert hier te ver. Wat wel opvalt is dat waar God zwijgt, David niet kon zwijgen en zich er dus niet door liet weerhouden om te blijven roepen! Ook denk ik aan Asaf. Hoor hem in een enkel vers in Psalm 77: 'Zou de Heere dan in alle eeuwigheid verstoten en voortaan niet meer goedgezind zijn? Houdt Zijn goedertierenheid voor altijd op? Heeft God vergeten genadig te zijn?' Toch bleef ook hij bezig in het gebed: 'Mijn hand was ‘s nachts uitgestrekt en verslapte niet'.

Waarom bleven zij bezig in de gebeden met al hun vragen en aanvechtingen, met hun frustratie en worsteling met God? Omdat God, ook al schijnt het tegendeel, een horend God is, Zijn gezicht niet afwendt, met alles, ook alle kleine aardse dingetjes te maken wil hebben; Hij zegt het Zelf: 'Ken Mij in al jouw wegen en Ik zal het wel maken.'Wat een belofte erbij! Ook nu, ook al roep je al zo lang en vurig!" De predikant voegt toe dat we een gebedsverhoring niet kunnen verdienen, "vanwege onze zonden die scheiding maken tussen God en mensen. Maar daarom hebben wij ook de Middelaar zo nodig, de Heere Jezus Christus, in Wie alleen wij de toegang hebben tot de Vader."

Van Keulen onderstreept dat zijn antwoord de vragen van de vragensteller niet ineens oplost. "Maar vanuit Gods eigen Woord horen we wel dat wij ons blijvend mogen vastgrijpen aan Hem."

Lees ook: Vier redenen waarom God gebeden niet verhoort en Waarom God je gebeden wil verhoren (maar dat niet altijd doet).