"De verschillende visies over Israël vind ik bizar. Christenjongeren zien door de bomen het bos niet meer. Hoe moeten wij onze jonge mensen vertellen over Israël?," was de inbreng van Kees van Vianen dinsdag tijdens het EO congres over Israël. De directeur van het Landelijk Contact Jeugdwerk (LCJ) binnen de Christelijke Gereformeerde Kerken was een van de deelnemers aan het Israël-debat. Ondanks de positieve sfeer waarin werd gediscussieerd, werd de christelijke verdeeldheid over Israël pijnlijk blootgelegd.

Aan het begin van het debat staan Feike ter Velde en Steven Paas tegenover elkaar. "De Bijbelse beloften aan Israël zijn vervuld in Christus," zegt Paas,

. "Daarmee is een einde gekomen aan het etnische Israël. De beloften die voor Israël golden, gelden nu voor de hele wereld." Ter Velde gelooft dat God ook in deze tijd nog steeds een bijzondere weg gaat met Zijn volk Israël. "Dat God met Israël een aparte weg gaat, is onmiskenbaar. En dat doet Hij buiten Zijn Gemeente om." Als voorbeeld noemde Feike dat Christus bij Zijn terugkomst Zijn voeten op de Olijfberg zal zetten en niet in Hilversum. "We hebben een Europese Jezus gemaakt van wie Israël zegt: 'die kennen wij niet'."

Predikant Johan van den Berg vindt het te ver gaan om de erkenning van Israël als staat, dat in 1948 plaatsvond, als vervulling van een Bijbelse profetie te beschouwen. "De Schrift mag niet worden gebruikt om te beargumenteren dat mijn christelijk-Palestijnse broeders naar een ander land moeten gaan. Dan is er sprake van ketterij en wordt Gods Woord gebruikt om onrecht te rechtvaardigen. Daar zijn de profetieën niet voor bedoeld." Aan de andere kant van de tafel zit dr. Theo van Campen. Onlangs stapte hij uit het bestuur van de Gereformeerde Bond vanwege onenigheid over Israël. "Voor mij staat vast dat '1948' geen toeval was. Het was een moment waarop God handelde en Zijn volk liet terugkeren naar het Beloofde land."

"Hoe moeten wij onze jonge mensen vertellen over Israël?," reageert Kees van Vianen naar aanleiding van het debat. Emotioneel spreekt de LCJ-directeur over de onderlinge verschillen. Hij constateert dat Israël voor jongeren "een ver-van-hun-bed-show" is, maar tegelijkertijd merkt hij op dat ze dit onderwerp van cruciaal belang vinden. "Ik heb de jongeren gevraagd of het überhaupt belangrijk is dat Israël ter sprake komt binnen de kerk. Velen zeiden: 'ja, Israël hoort erbij'. Dit geeft kansen. Het dunne besef dat onder hen leeft, moet worden gevoed door er inhoud aan te geven. En dat is nodig. Want als we liefde voor Israël willen, zullen we onze jonge mensen daarmee moeten voeden."

Iedereen kijkt dus met een andere bril naar Israël. Van Campen: "We kunnen luisteren naar elkaar. Maar het is een heidens karwei om mensen met een verschillende bril bij elkaar te brengen. Bovendien schuilt achter deze discussie een geschiedenis, waarbij veel bloed is vergoten (Holocaust, red.). Laten we in ieder geval bij elkaar komen om samen te luisteren naar Gods Woord. Dan kunnen we onder leiding van de Heilige Geest verder komen. Maar zomaar onze bril afzetten gaat niet." Volgens Aad Visser van Centrum voor Israël Studies (CIS) is het wel mogelijk om de eigen bril apart te zetten. "Ik ben nu bezig met het Bijbelboek Ezechiël. Lezend kom ik in de regiekamer van God. Alles wat in deze discussie is gezegd, kan dan secundair worden aan wat God door Ezechiël heen heeft verkondigd."

Dominee Wim de Bruin kiest ervoor om naar het grote plaatje te blijven kijken. "Er wordt gedebatteerd alsof wat wij hier bespreken van doorslaggevend belang is. Uiteindelijk gaat het om de wereld voor alle mensen. Met die boodschap gingen de leerlingen van Jezus de wereld in. Hij is niet alleen Koning over Israël, maar over alle volken."

Lees ook