De viering kwam na een moeilijke periode. Door de oorlog tussen Iran en Israël en spanningen in de regio golden er wekenlang strenge beperkingen in het Heilige Land. Met het oog op eventuele Iraanse aanvallen waren heilige plaatsen gesloten en grote religieuze bijeenkomsten niet toegestaan

Sinds eind februari golden er regels die samenkomsten verboden. Hierdoor moesten belangrijke feesten zoals Pasen op sobere wijze gevierd worden. Niet alleen christenen, maar ook joden en moslims werden hierdoor getroffen. 

De situatie veranderde door de staakt-het-vuren dat vorige week werd afgekondigd. Daardoor kon de viering van het Heilig Vuur toch plaatsvinden. Voor veel orthodoxe christenen voelde dit als een bijzonder moment. Zij waren de eerste groep die weer in grote aantallen samen mocht komen. De straten van de oude stad stroomden vol met mensen die naar de kerk trokken.

Eeuwenoude en indrukwekkende ceremonie 
De viering van het Heilig Vuur is al een eeuwenoud tafereel. Elk jaar vindt deze plaats op de zaterdag voor Pasen. Voor orthodoxe christenen is dit een van de belangrijkste momenten van het jaar. De dienst begint in de ochtend. Gelovigen gaan in groepen naar de kerk en nemen hun plaats in. Daarna begint een lange wachttijd. Soms duurt het uren voordat de ceremonie in de kerk echt start.

Verschillende kerken lopen meerdere keren in processie rond de plek waar het graf van Jezus zich zou bevinden. Dit gaat soms gepaard met zang en luid geroep. De sfeer is zowel plechtig als uitbundig.

Op een bepaald moment gaan de Grieks-orthodoxe patriarch en een Armeense priester het graf binnen. De deur wordt dan afgesloten en het licht in de kerk gaat uit. Het wordt stil, enkele minuten later verschijnt er een vlam. Deze wordt doorgegeven naar buiten. Veel gelovigen zien dit als een teken van Gods aanwezigheid.

Daarna breekt er grote vreugde uit, waarbij de blijdschap vooral gericht is op Jezus' opstanding. Het vuur wordt snel van kaars tot kaars doorgegeven en binnen korte tijd is de hele kerk verlicht.

Na de ceremonie wordt het vuur verder verspreid. Het gaat naar kerken in de oude stad en naar plaatsen zoals Bethlehem en Nazareth. Ook wordt het vuur naar andere landen gebracht. Denk aan Griekenland, Cyprus en Roemenië. Zo delen christenen wereldwijd in dezelfde viering.

Minder drukte door afwezigheid van pelgrims
Normaal komen er duizenden pelgrims uit de hele wereld naar Jeruzalem toe om de viering van het Heilig Vuur bij te wonen. Dit jaar was dat anders. Door het gesloten luchtruim konden veel mensen niet afreizen naar Israël. Daardoor waren er vooral lokale christenen aanwezig. Sommige aanwezigen ervoeren dat juist als iets positiefs. De viering verliep daardoor rustiger. Gezinnen gaven aan dat zij zich veiliger voelden. Ook hadden zij beter zicht op de ceremonie dan in andere jaren.

Zoals elk jaar waren er strenge veiligheidsmaatregelen. De politie plaatste hekken en controleposten rond de oude stad. Alleen mensen met speciale toegang mochten naar binnen. Dit leidde tot onvrede bij sommige aanwezigen. Zij vonden de controles te streng. Er ontstonden op enkele plekken spanningen en kleine confrontaties.

De politie gaf aan dat zij moest optreden om de orde te bewaren. Volgens hen ging het om enkele incidenten. Toch klonken er klachten vanuit de christelijke gemeenschap.