Harper beschrijft zijn zoektocht in zijn nieuwe boek The God Conundrum, waarin hij verslag doet van een elf maanden durende studie naar de historische en wetenschappelijke onderbouwing van het christelijk geloof.

Opgegroeid zonder God
Harper groeide op in een niet-religieus gezin. Zijn familie hechtte aan hoge morele waarden, maar die waren geworteld in secularisme. Geloof werd in zijn omgeving vaak gezien als iets voor mensen die intellectueel zwak waren. “God speelde nooit een rol”, blikt Harper terug op zijn jeugd.

Zijn leven nam een onverwachte wending toen zijn dochter Hetti, inmiddels 30 jaar, christen werd. Daarvoor kampte zij jarenlang met ernstige depressies en zelfbeschadiging. Na haar vertrek naar Londen rond haar twintigste levensjaar verslechterde haar mentale gezondheid drastisch.

Ze probeerde antidepressiva en therapie, maar niets leek te helpen. Volgens Harper kreeg ze uiteindelijk te horen dat men weinig meer voor haar kon doen en dat ze misschien “iets spiritueels” moest zoeken.

Een onverklaarbare verandering
Toen Hetti besloot naar de kerk te gaan en overwoog christen te worden, stond haar vader daar aanvankelijk neutraal tegenover. Hij was zelf geen gelovige, maar was blij dat zij iets vond wat haar hoop gaf.

Wat hij vervolgens zag, raakte hem diep. “Ik heb haar vijftien maanden lang geobserveerd”, vertelt Harper. “De veranderingen waren verbijsterend. Ik hoorde haar lachen en ik dacht: ik had niet gedacht dat ik dat ooit nog zou horen.”

Niet alleen haar stemming verbeterde, ook haar lichamelijke klachten namen af. Harper zag een vreugde in haar ogen die hij lange tijd had gemist. Achteraf beseft hij dat hij in die periode zelf al “naar Jezus toe dreef”. “Ik denk dat Hij op de deur klopte”, zegt hij.

Een zoektocht die uit de hand liep
Rond kerst 2024 besloot Harper zijn vragen over het christendom serieus te onderzoeken. Wat hij dacht dat een korte zoektocht van enkele uren zou zijn, groeide uit tot een intensieve studie van elf maanden, zeven dagen per week.

Hij verdiepte zich in argumenten voor het bestaan van God, bestudeerde de evolutietheorie en onderzocht de historische claims rond de opstanding van Jezus. Alleen al het schrijven over Jezus en de opstanding kostte hem zes weken. “Als de opstanding waar is, dan is alles waar”, redeneerde hij. “En als de opstanding waar is, dan is Jezus God.”

Na bestudering van tweeduizend jaar aan kritiek op de opstanding concludeerde Harper dat niemand die overtuigend had kunnen weerleggen. Intellectueel nam hij de beslissing dat er een Schepper is en dat de opstanding historisch betrouwbaar is.

Van hoofd naar hart
Toch ontbrak er iets. “Ik wist dat het waar was, maar ik voelde het nog niet in mijn ziel.” In die periode ervoer hij intense emoties: golven van vreugde, maar ook angst. Het idee dat hij christen werd, bezorgde hem zelfs paniekaanvallen. Hij vreesde de reacties van collega’s en familie. Toch kon hij Jezus niet uit zijn gedachten bannen.

Een beslissend moment kwam toen hij terugdacht aan een video van christelijk apologeet John Lennox, die vertelde over een depressieve student wiens leven door Christus was veranderd. Die herinnering bracht Harper terug bij zijn dochter. “Het trof me”, zegt hij. “Ik had al dat bewijs verzameld, maar het echte bewijs was de verandering in de ziel van een mens.”

Op dat moment viel alles op zijn plaats. “Het was Jezus die letterlijk het leven van mijn dochter had gered”, zegt Harper. “Ik viel op mijn knieën en besefte: Hij was het.”

Reacties en weerstand
Harpers vrouw, die zich altijd al christen noemde maar niet uitgesproken gelovig was, groeide na zijn bekering dichter naar God toe. Niet alle reacties waren echter positief. Sommige collega’s weigeren het onderwerp met hem te bespreken. Tweemaal kreeg hij van tv-directeuren het advies om verwijzingen naar zijn geloof tijdens televisieoptredens wat te temperen.

Toch heeft zijn bekering geen grote professionele gevolgen gehad. En Harper is vastbesloten zijn geloof niet te verbergen. “Ik deed vaak alsof ik zelfverzekerd was op tv”, zegt hij. “Maar van binnen was ik dat niet. Ik was niet echt gelukkig.”

Een nieuwe blik op leven en dood
Het geloof heeft zijn leven veranderd. Hij vreest de dood niet langer, omdat hij gelooft in het eeuwige leven. “Ik wil zo lang mogelijk leven”, zegt hij. “Maar ik ben niet bang voor de dag die we allemaal zullen meemaken. Ik geloof dat die dag iets wonderlijks is. En dat vervult je met vreugde.”