De ouders van de meisjes zijn gescheiden. De rechtbank bepaalde dat de kinderen bij hun vader in Nijkerk moesten wonen. Het contact met hun moeder werd vervolgens maandenlang stopgezet. Inmiddels mogen de meisjes haar volgens regionale media eenmaal per maand gedurende één uur zien, afzonderlijk van elkaar en onder begeleiding van twee gezinsvoogden. De meisjes verzetten zich tegen deze regeling en zeggen dat ze bang zijn voor hun vader en de betrokken jeugdbeschermers. Waarom de rechtbank besloot dat ze bij hun vader moesten wonen, is vanwege de privacy rond de minderjarigen iet bekendgemaakt.

De meisjes meldden zich vrijdagochtend bij het klooster aan de Waterstraat. Zuster Meijerink las daar verklaringen van hen voor. De jongste schreef dat ze al zes maanden nauwelijks slaapt omdat ze bang is. Daardoor komt ze vermoeid op school en kan ze zich slecht concentreren. 'Ik wil naar mijn moeder. Ik wil naar haar toe. Ik mis mijn moeder heel erg', schreef ze volgens RTV Utrecht.

Ook de oudste beschreef haar angst. 'Vanavond, als iedereen veilig in zijn bed ligt, lig ik huilend en trillend in een bed wat niet van mij is', staat in haar verklaring. 

De zusters waren bereid de kinderen voor langere tijd op te vangen. 'We hebben ruimte, we hebben van alles. Eten is er genoeg in huis, dus dat houden we echt heel lang vol', aldus zuster Meijerink. De kloosterlingen wilden indien nodig een doorlopende kerkdienst houden zodat er sprake is van kerkasiel. 

Een kerk is niet automatisch een wettelijke vrijplaats. De overheid mag een ruimte waarin een godsdienstoefening plaatsvindt buiten een heterdaadsituatie echter niet zomaar binnengaan. Van die bescherming wordt onder meer in kampen gebruik gemaakt om uitgeprocedeerde asielzoekers kerkasiel te verlenen. Daardoor kunnen ze niet uitgezet worden.

Van een kerkasiel kwam het voor de twee tienermeisjes echter niet. Politieagenten en medewerkers van jeugdbeschermingsorganisatie Samen Veilig kwamen twee uur na hun aankomst ook naar het klooster. Na een gesprek gingen de kinderen volgens zuster Meijerink vrijwillig mee. Ze werden naar een kantoor van de jeugdbescherming gebracht. Wat er verder met hen gebeurt is niet duidelijk.